مىكنند و احكام غير اسلامى را تصويب مىكنند .
جواب : ظاهر اين است كه شركت آن روحانيون و افراد متعهد ديگر با شرايطى كه گفتيد واجب است .
سؤال 1696 - اخيراً در بعضى مجامع و هيئات مذهبى تهران اشعارى سروده و خوانده مىشود كه در ضمن آن ، لفظ جلاله ( الله ) را به ذوات مقدّسه عصمت - عليهم صلوات اللّه - و غيره نسبت مىدهند ، مثلا گفته مىشود من علىاللّهىام ، يا من حسيناللّهىام و يا زينباللّهىام ، آيا بيان اين گونه اشعار جواز شرعى دارد ؟
جواب : اين تعبيرات مناسب افراد معتقد به مكتب معصومين ( عليهم السلام ) نيست و لازم است به اين اشخاص تذكّر داده شود و آنها را از اين كار نهى كرد و براى بزرگداشت مقام آن بزرگواران راههاى خوب و سنجيده و معقول وجود دارد كه نيازى به اين حرفها ندارد .
سؤال 1697 - مؤلّفى كتابى مىنويسد و با ناشرى قرارداد چاپ و نشر منعقد مىنمايد و در كتاب مىنويسد : « حقوق طبع براى مؤلّف محفوظ است » . پس از چندى ناشر ديگرى بدون اجازه از مؤلّف ، كتاب را تجديد چاپ مىنمايد . در عرف ناشران چنين است كه مقدارى از كتاب را به عنوان حقّالتّأليف به مؤلّف مىدهند ، آيا اين چنين حقّى براى مؤلّف وجود دارد و آيا نياز به اجازه از مؤلّف در مقام تجديد و افست از روى كتابش مىباشد ؟
جواب : حقّالتّأليف يك حقّ عقلايى است كه در تمام دنيا از سوى همه عقلاى جهان به رسميّت شناخته شده است و مخالفت با آن مصداق ظلم شمرده مىشود و شرعاً حرام است ، بنابراين مؤلّف مىتواند حقّ خود را از كسانى كه بدون اجازه او تجديد چاپ كردهاند بگيرد ، در ضمن توجّه داشته باشيد ناشر نيز نسبت به حروفچينى و مانند آن حق دارد و اگر كسى از روى آن عكسبردارى كند بايد حقّ ناشر را نسبت به آن بپردازد .
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 517
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥١٧