است
« مَنْ لم يُرَبّ معروفَه فَكانّه لم يَصْنَعْهُ » . « 1 »
در روايتى امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند :
« رايتُ المعروف لا يَتُمّ الّا بثلاث : تصغيره و ستره و تعجيله فانّك اذا صغّرتَه عظّمته عند مَنْ تَصنَعُه اليه و اذا سَتَرتَه تَمَّمتَهُ و اذا عجَّلتَه هَنَّأتَه و انْ كانَ غير ذلك سخَّفته نَكّدته » :
« عمل نيك و معروف به اتمام نمىرسد مگر به سه چيز : كوچك كردن آن ، پوشاندن آن ، تعجيل كردن در آن زيرا هنگامى كه آن را كوچك كنى بزرگ كردهاى آن را نزد كسى كه برايش اين كار نيك را انجام دادهاى ، و وقتى آن را بپوشانى ، تمام كردهاى آن را و زمانى كه تعجيل در
انجام آن كردى آن را مبارك گردانيدهاى و اگر غير اين باشد آن عمل را ناقص و نامبارك گردانيدهاى » . « 2 »
در روايتى ديگر از مولى على ( عليه السلام ) است :
« قَضاء الحوائج الّا بثَلاث : بِاسْتِصْغارِها لِتُعْظَم و بِاستِكتامِها لِتُظْهَر و بِتَعجيلها لِتُهْنَأ » :
« بر آورده شدن حاجتها كامل و تمام نمىشود مگر به سه چيز : كوچك شمردن آن تا بزرگ شود ، پنهان كردن و كتمان آن تا ظاهر شود ، تعجيل وتسريع در آن تا مبارك گردد » . « 3 »
ثالثاً : كار نيك را گرچه كوچك باشد ، حقير مشماريد ! رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) مىفرمودند : هيچ كار نيكى را كوچك نشماريد ، گرچه به اين باشد كه برادر خود را ملاقات كنى و به او روىخوش نشان دهى ! « 4 » در جاى ديگر فرمود :
« دَخَلَ عبدٌ الجنّة بِغُصْن من شوك كان على طريق المسلمين فَاماطَهُ عنه » :
« يك بنده داخل بهشت مىشود ، بواسطه شاخه تيغى كه در راه مسلمانها بوده و او برداشته و آن را كنار گذاشته است » . « 5 »
هامش
( 1 ) . غررالحكم .
( 2 ) . فروع كافى ، جلد 4 ، صفحه 30 - وسائل ، جلد 11 ، صفحه 543 .
( 3 ) . وسائل ، جلد 11 ، صفحه 543 .
( 4 ) . بحار الانوار ، جلد 77 ، صفحه 166 .
( 5 ) . بحار الانوار ، جلد 75 ، صفحه 49 . .