جهم بن حميد گفت ، به امام صادق ( عليه السلام ) عرض كردم كه خويشاوندانى دارم ، كه همفكر من نيستند يعنى مسلمان
نمىباشند آيا حقى بر من دارند ؟ فرمودند : بله حقّ رَحِم و خويشاوندى را چيزى قطع نمىكند و اگر مثل تو مسلمان بودند ، دو حق داشتند : «
حقّ الرَّحِم و حق الاسلام » :
« حق خويشاوندى و حق اسلام » . « 1 »
مردى به خدمت نبى اكرم ( صلى الله عليه و آله ) آمد و گفت : يا رسول اللّه ( صلى الله عليه و آله ) ، من داراى اهلى و خويشاوندانى هستم و آنها مرا اذيت مىكنند ، و قصد كردهام آنها را ترك گويم ، حضرت فرمودند :
« اذَنْ يرفَضُكم اللّه جميعا
» : « در اين موقع خداوند همه شما را ترك مىكند و دست رحمتش را از سر همه شما برمىدارد » ، سؤال كرد پس چه كنم ؟ فرمودند :
« تُعطى مَن حرمَك و تَصل مَنْ قَطَعَك و تَعفُوا عمّن ظَلمك فاذا فَعَلَتَ ذلك كان اللّه عزَّوَجلَّ عَلَيهم ظَهيرا » :
« به كسى كه تو را محروم كرد احسان كن و كسى كه ارتباطش را با تو قطع كرد تو با او ارتباط برقرار نما و از خطاى كسى كه به تو ظلم كرد درگذر ، اگر چنين كردى ، خداوند عزوجل ياور تو بر ضد آنها مىشود » . « 2 »
رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) در روايتى ديگر كه امام صادق ( عليه السلام ) نقل مىكنند فرمودند :
« لا تَقْطَع رَحِمَك و ان قَطَعَتْك » :
« قطع ارتباط با ارحام خود مكن گرچه آنها با تو قطع ارتباط كردند ! » « 3 »
ابىذر گفت پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) سفارش به من كردند :
« ان اصِلَ رحمى و انْ ادبَرِت » :
« ارتباط با ارحام خود داشته باشم ، گرچه آنها به من پشت كردند » . « 4 »
خداوند نيز در قرآن كسانى را كه قطع رحم كردهاند و مىكنند لعنت فرستاده و جايگاهشان را دوزخ معرفى كرده
است : « وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى الْارْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 131 .
( 2 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 100 .
( 3 ) . بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحه 137 - صفحه 104 .
( 4 ) . همان مدرك ، صفحه 91 . .