است كه ( در اين عالم ) به شما داده شده است » « 1 » و در روايت ديگر از آن بزرگوار است :
« اليقين الايمان كلّه » :
« يقين همه ايمان است » . « 2 » يعنى ايمان داراى مراتبى است و هر مؤمنى مرتبهاى از اين كمال را دارد ، ولى فردى كه به درجه يقين رسيد تمام ايمان را به دست آورده است .
نشانههاى مؤمنِ با يقين :
براى كسانى كه در ايمان به درجه يقين رسيدهاند علاماتى است :
1 - در امور خود به غير خدا توجه نكرده و اتكاء نمىكند ، و سرّ مطلب اين است كه تمام اشياء را از مبداء واحدى مىداند و لذا به وسائط توجه نكرده و همه را مسخّر و تحت اختيار آن مبداء مىبيند . در روايتى از امام صادق ( عليه السلام ) آمده :
« مَنْ ضَعف يَقينُه تَعَلّق بالاسباب . . . » :
« كسى كه يقين او ضعيف باشد به اسباب تعلق پيدا مىكند » ( و از به وجود آورنده اين اسباب غافل مىشود ) .
2 - در همه احوال خاضع و خاشع براى خداوند است ، دائماً در خدمت او به وظيفه خود مشغول است چه در خفاء و چه در علن ، در گرداب دوستى و انس او غرق است ، و فكر خود را متوجه آن ذات كرده است ، و سرّ مطلب اين است كه صاحب يقين ، عارف به خدا و عظمت و قدرت او است و اين كه خداوند اعمال و افعال او را ديده و بر خفيات او نيز آگاه است .
3 - چنين فردى مستجاب الدعوه و داراى كرامات و خرق عادات است و سرّ اين مطلب اين است كه هر مقدار نفس داراى يقين باشد ، به همان مقدار مجرّد شده و داراى قدرت تصرف در امور عالم را پيدا مىكند ، و به قول امام صادق ( عليه السلام ) : « اليَقين يوصِلُ العَبد الى كلِّ حالٍ سَنِىّ و مقام عجيب » : « يقين بنده ( مؤمن ) را به بلندترين
هامش
( 1 ) . جامع السعادات ، جلد 1 ، صفحه 119 .
( 2 ) . جامع السعادات ، جلد 1 ، صفحه 119 . .