فيمَا اقْتَصَّ مِنْ خَبَرِ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيّا اذْ
داستان يحيى بن زكريا مىگويد : « ( خداوندا ! )
قالَ : « فَهَبْ لِى مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيّاً * يَرِثُنِى
تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من
وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ » . « 1 » وَقالَ : « وَأُوْلُوا
و دودمان يعقوب باشد » . و نيز مىفرمايد : « و خويشاوندان
الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِى كِتَابِ
نسبت به يكديگر در احكامى كه خدا مقرّر داشته ( از ديگران ) سزاوارترند » .
اللَّهِ » . « 2 » وَقالَ : « يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِى أَوْلَادِكُمْ
و نيز مىگويد : « خداوند دربارهء فرزندانتان به شما سفارش مىكند
لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ » . « 3 » وَقالَ : « إِنْ
كه سهم ( ميراث ) پسر به اندازهء سهم دو دختر باشد » . و نيز فرموده : « ( اگر
هامش
( 1 ) . مريم ، آيهء 5 و 6 .
( 2 ) . انفال ، آيهء 75 .
( 3 ) . نساء ، آيهء 11 .