ازاينرو شفاعت شفاعتكنندگان به حال آنان سودى نمىبخشد . ( 48 )
با اين وصف ، كافران را چه شده است كه از تذكار قرآن رويگرداناند ؟ ( 49 )
چنان روى برتافتهاند كه گويى گورخرانى رميدهاند ، ( 50 )
كه از شيرى گريختهاند . ( 51 )
چنين نيست كه رويگردانى آنان از تذكار قرآن تنها به سبب گريزشان از حقيقت باشد ، بلكه هريك از آنان از سر تكبّر مىخواهد نامههايى گشوده از سوى خدا كه شامل حقايق قرآن است به او داده شود . ( 52 )
نه ، هرگز كتاب آسمانى به آنان داده نمىشود ، و اصولا سبب اصلى رويگردانى آنان از قرآن اين نيست كه چرا كتابى آسمانى از سوى خدا بر آنان نازل نمىشود ، اين دستاويزى بيش نيست بلكه آنان از سراى آخرت بيم ندارند . ( 53 )
نه ! هرگز كتاب آسمانى به هريك از آنان داده نمىشود . آنچه بر عهدهء ماست اندرز است و قرآن براى آنان پندى بسنده است . ( 54 )
پس هركه خواست از آن پند گيرد . ( 55 )
و جز به خواست خدا پند نخواهند گرفت . او سزاوار اين است كه از او پروا كنند و سزاوار اين است كه تقواپيشگان را بيامرزد . ( 56 )
سورهء قيامت / 75
بهنام خداوند گستردهمهر مهربان
سوگند ياد مىكنم به روز رستاخيز . ( 1 )
و سوگند ياد مىكنم به نفس ملامتگر آدمى بر گناه ، كه مردگان برانگيخته خواهند شد . ( 2 )
آيا انسان مىپندارد كه هرگز استخوانهايش را گردآورى نمىكنيم و به او حيات ديگرى نمىبخشيم ؟ ( 3 )
چرا ، اين كار را خواهيم كرد ، در حالىكه بر مرتب ساختن سرانگشتانش نيز تواناييم . ( 4 )
نه آدمى چنين نمىپندارد كه او را حياتى دوباره نمىبخشيم ، بلكه او مىخواهد آيندهء عمرش را به فسق و گناه بگذراند ، اين است كه رستاخيز را دروغ مىشمرد . ( 5 )
و از روى مسخره مىپرسد : روز قيامت كى خواهد بود ؟ ( 6 )
بايد بداند ، هنگامى كه چشم از شدت وحشت خيره شود . ( 7 )
و ماه بىنور گردد . ( 8 )
و خورشيد و ماه گرد آيند [ و به همديگر رسند ] ، ( 9 )
آن روز انسان مىگويد : گريزگاه كجاست ؟ ( 10 )
نه ! گريزگاه مجوييد ، هيچ پناهگاهى وجود ندارد . ( 11 )
آن روز بازگشت همگان فقط به سوى پروردگار تو و قرارگاه تنها در حضور اوست . ( 12 )
در آن روز انسان را از آنچه پيش فرستاده ( كارهاى نيك يا بدى كه خود كرده ) و از آنچه بعد آورده ( سنّتهاى پسنديده يا ناپسندى كه بر جاى نهاده است ) آگاه مىكنند . ( 13 )
نه ، نيازى نيست كه او را از كارهايش باخبر كنند ، بلكه آدمى به نفس خويش بيناست و مىداند چه كرده است ، ( 14 )
هرچند عذرهايش را مطرح كند تا عذاب را از خود بگرداند . ( 15 )
اى پيامبر ، هنگامى كه قرآن به تو وحى مىشود سكوت كن و زبانت را به تلاوت آن حركت مده تا در خواندن آن شتاب كنى و آنچه را نخواندهايم پيش از ما بخوانى . ( 16 )
چرا كه بر عهدهء ماست كه وحى قرآنى را گرد آوريم و آن را بر تو بخوانيم . ( 17 )
پس هنگامى كه قرائت آن را به پايان رسانديم تو از خواندن آن پيروى كن . ( 18 )
وانگهى بيان آن نيز بر عهدهء ماست . ( 19 )