اگر ترديد دارند كه گناه و شرك سبب ويرانى و فساد است و باور ندارند كه آدميان كيفر اعمال خود را خواهند ديد ، به آنان بگو : در زمين سير كنيد و ببينيد فرجام كسانى كه پيشتر در زمين مىزيستند چگونه شد . بيشتر آنان مشرك بودند كه خداوند ، بخشى از سزاى اعمالشان را به آنان چشانيد . ( 42 )
حال كه فرجام كفر و شرك را دانستى ، پيش از آنكه روز قيامت فرارسد ، روى خود را به اين دين ( يكتاپرستى ) كه آيينى استوار است بگردان و تنها متوجه آن باش . روز قيامت حتمى است و هيچچيز از جانب خدا مانع آن نخواهد شد . در آن روز مردم به دو گروه تقسيم مىشوند ، گروهى به بهشت مىروند و گروهى به دوزخ درمىآيند . ( 43 )
كسانى كه كفر مىورزند ، آن روز عقوبت كفرشان دامنگيرشان مىشود ، و كسانى كه كار شايسته مىكنند ، بساط زندگى جاويد را براى خود مىگسترانند . ( 44 )
[ خداوند روز قيامت را مقرر فرمود ] تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند از فضل خود سزا دهد .
خداوند از آنرو مؤمنان شايستهكار را از فضل خود بهرهمند مىكند كه دوستدار آنان است ، و او كافران را دوست نمىدارد . ( 45 )
از نشانههاى خدا اين است كه بادها را مىفرستد تا نويدبخش باران باشند و بدينوسيله از رحمت خود به شما بچشاند و تا كشتىها به فرمان او بر آبها روان شوند و شما در طلب رزق و بخشش الهى برآييد . اين نعمتها را به شما ارزانى داشته است باشد كه سپاسگزار او باشيد و او را پرستش كنيد . ( 46 )
و همانا پيش از تو پيامبرانى را به سوى قومشان به رسالت فرستاديم . آنان براى مردم خود دلايل روشن و روشنگر آوردند ، ولى تنها گروهى از مردم ايمان آوردند و ديگران به مخالفت برخاستند . ما هم مؤمنان را يارى كرديم و از كسانى كه مرتكب گناه شدند انتقام گرفتيم . آرى ، يارى مؤمنان و نجاتشان از عذاب حقى است بر عهدهء ما كه خود آن را بر عهده گرفتهايم . ( 47 )
خدا همان كسى است كه بادها را مىفرستد كه ابرى را به حركت درمىآورند ؛ سپس آنگونه كه خدا مىخواهد آن را در پهنهء آسمان مىگستراند و از آن پارهابرهايى فشرده و به هم آميخته مىسازد ؛ آنگاه مىبينى قطرات باران از لابه لاى آنها بيرون مىآيد . پس هنگامى كه خداوند باران را به هركس از بندگانش كه خواهد ، برساند ، ناگهان آنان شادمان مىشوند . ( 48 )
و قطعا پيش از اينكه باران بر آنان فروريزد ، آرى لحظهاى پيش از آن مأيوس و نااميد بودند . ( 49 )
پس به آثار رحمت الهى و نتايج باران بنگر و ببين چگونه خداوند زمين را پس از آنكه خشك و مرده بود ، با رويش گياهان و درختان زنده كرد . به يقين ، همان خداى رحمتآفرين مردگان را دوباره جان مىبخشد ، و او بر هركارى تواناست . ( 50 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 409
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٠٩