پروردگارا ، در ميان نسلهاى آينده زبان راستگويى كه مردم را به آيين من ، آيين توحيد دعوت كند پديد آور ، زبانى كه گويى زبان من است . ( 84 )
و مرا از ميراثبران بهشت پرنعمت قرار ده . ( 85 )
و پدرم را بيامرز كه او از گمراهان است . ( 86 )
و روزى كه مردم برانگيخته مىشوند دست از ياريم برمدار كه به يارى تو دل بستهام . ( 87 )
روزى كه نه مال براى انسان سودمند است و نه پسرانى كه داشته است خيرى به او مىرسانند . ( 88 )
اما كسى كه با دلى پاك از شرك و گناه نزد خدا آمده است ، قطعا از آن پاكى بهره خواهد برد . ( 89 )
آن روز بهشت را براى تقواپيشگان نزديك مىآورند . ( 90 )
و دوزخ را براى گمراهان آشكار مىگردانند . ( 91 )
و به آنان گفته مىشود : كجايند چيزهايى كه به جاى خدا مىپرستيديد ؟ ( 92 )
آيا شما را يارى مىدهند و عذاب را از شما مىگردانند يا خود از كسى يارى مىجويند تا عذاب را از خويشتن دور سازند ؟ ( 93 )
آنگاه بتها و گمراهان همه با صورت به دوزخ افكنده مىشوند . ( 94 )
و لشكريان ابليس نيز همگى به دوزخ سرنگون مىگردند . ( 95 )
آنها در حالىكه در دوزخ با يكديگر در ستيزند ، به معبودانشان مىگويند : ( 96 )
به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكارى بوديم ، ( 97 )
آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مىدانستيم ، ( 98 )
و جز مجرمان كه ما پيروشان بوديم ، كسى ما را گمراه نكرد . ( 99 )
اينك از ميان شفاعتگران ، شفاعتكنندهاى نداريم . ( 100 )
و براى ما هيچ دوست نزديك و دلسوزى نيست . ( 101 )
اى كاش ما را به دنيا بازگشتى بود در اين صورت از زمرهء مؤمنان مىشديم . ( 102 )
به راستى در داستان ابراهيم كه بتها را طرد كرد و بر حقانيّت توحيد استدلال نمود ، نشانهاى است بر اينكه فطرت انسان فطرت توحيدى است ، ولى بيشتر قوم ابراهيم ايمان نياوردند . ( 103 )
به يقين ، پروردگار توست آن مقتدر شكستناپذيرى كه تكذيبكنندگان را مجازات مىكند ، و اوست آن مهربانى كه به حكم رحمتش قرآن را فرومىفرستد تا مردم هدايت شوند و هدايتيافتگان را نجات بخشد . ( 104 )
قوم نوح نيز پيامبران را تكذيب كردند ، ( 105 )
آنگاه كه برادرشان نوح به آنان گفت : آيا از عذاب الهى پروا نمىكنيد ؟ ( 106 )
من براى هدايت شما فرستاده شدهام و در ابلاغ پيام خدا امين و درستكارم . ( 107 )
پس ، از خدا بترسيد و مرا فرمان بريد . ( 108 )
من از شما هيچ مزدى بر ابلاغ رسالت خود نمىخواهم ؛ مزد من جز بر عهدهء پروردگار جهانها نيست . ( 109 )
پس ، از خدا بترسيد و مرا فرمان بريد . ( 110 )
اشراف قوم او در پاسخ گفتند : آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايهترين مردم از تو پيروى كردهاند ؟ ( 111 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 371
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٧١