از نتايج نزول تدريجى قرآن اين است كه مردم هيچ وصف نادرستى را نمىآورند و هيچ حقيقت تحريف شدهاى را براى تو مطرح نمىكنند ، جز اينكه ما با نزول آياتى از قرآن ، حق را و بهترين تفسير را براى تو مىآوريم ، تا حق استوار بماند و تحريفها از بين برود . ( 33 )
كفرپيشگان با انكار آسمانى بودن قرآن از تو به بدى ياد كردند ، ولى بايد بدانند كسانى كه در قيامت به صورت دستهجمعى و نگون بر چهرههايشان به سوى دوزخ رانده مىشوند ، بدترين جايگاه را دارند و از همه گمراهترند . ( 34 )
مىگويند :
بشر درخور دريافت وحى نيست ؛ بىگمان ما به موسى كتاب آسمانى عطا كرديم و [ هيچ فرشتهاى را دستيار او قرار نداديم ، بلكه ] برادرش هارون را با وى همراه كرديم و او را پشتيبان وى قرار داديم . ( 35 )
و به آن دو گفتيم : به سوى اين مردم كه نشانههاى يكتايى ما را دروغ شمردهاند برويد و آنان را به توحيد فراخوانيد . ولى آنان رسالت موسى و هارون را نپذيرفتند و ما هم آنان را چنانكه بايد نابود ساختيم . ( 36 )
و قوم نوح را نيز آنگاه كه پيامبران را تكذيب كردند غرق ساختيم و آنان را براى مردم نسلشان نشانهاى [ بر حقانيّت پيامبران ] قرار داديم ، و براى ستمكاران عذابى دردناك آماده كردهايم . ( 37 )
و قوم عاد و ثمود و اصحاب رسّ و نسلهاى بسيارى را كه پس از قوم نوح تا قوم فرعون پديد آمدند ، همه را نابود كرديم . ( 38 )
و براى همهء آنان مثلهايى آموزنده آورديم و چون نپذيرفتند ، همهء آنان را در هم شكستيم و نابود ساختيم . ( 39 )
و قطعا اين كافران ( كافران حجاز ) بر شهر قوم لوط كه آن باران شوم به صورت سنگپارهها بر آن بارانده شد ، گذر كردهاند ؛ آيا آنجا را نديدهاند تا از انكار قرآن و رسالت پيامبر بازايستند ؟ چرا ديدهاند ، ولى رستاخيز را باور ندارند ازاينرو دعوت پيامبر را نمىپذيرند . ( 40 )
و هنگامى كه تو را مىبينند ، فقط مسخرهات مىكنند و مىگويند : آيا اين است آن كسى كه خدا او را به رسالت برانگيخته است ؟ ( 41 )
اگر ما بر پرستش معبودان خود پايدار نبوديم ، نزديك بود او ما را از معبودانمان بازدارد .
و به زودى - هنگامى كه عذاب را بنگرند - خواهند دانست چه كسى گمراهتر است . ( 42 )
آيا ديدى آن كسى را كه معبود خود را هواى نفس خويش قرار داده است ؟ مگر تو بر او گماشته شدهاى تا بتوانى او را هدايت كنى ؟ ( 43 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٦٣