ما به خوبى مىدانيم كه مشركان مىگويند قرآن از سوى خدا نيست ، بلكه انسانى آن را به محمّد مىآموزد . چنين نيست كه مىگويند ، زبان آن كسى كه قرآن را ساختهء او مىدانند نارساست و اين قرآن به زبان عربى شيوا و گوياست . ( 103 )
كسانى كه به آيات خدا ايمان نمىآورند ، خدا آنان را هدايت نمىكند و براى آنان عذابى دردناك خواهد بود ، ولى محمّد به آيات خدا ايمان دارد و هدايت يافته است ، پس چگونه مىتواند بر خدا دروغ بندد ؟ ( 104 )
تنها كسانى دروغ مىبافند و آن را به خدا نسبت مىدهند كه به آيات خدا ايمان ندارند ، و اينانند كه دروغگويند . ( 105 )
كسانى كه پس از ايمان آوردنشان ، به خدا كافر شوند ، نه آن كسىكه به گفتن سخنى كفرآميز مجبور گردد ولى دلش به ايمان آرامش يافته است ، بلكه كسانى كه سينه را براى كفر گشوده و آن را به دل پذيرفتهاند ، خشمى از جانب خدا بر آنان خواهد بود و عذابى بزرگ خواهند داشت . ( 106 )
اين بدانسبب است كه آنان با شيفتگى زندگى دنيا را برگزيده و آن را بر آخرت ترجيح دادهاند و بدانسبب است كه خدا مردم كفرپيشه را هدايت نمىكند . ( 107 )
اينان كسانىاند كه خدا بر دلها و گوشها و ديدگانشان مهر نهاده است ، ازاينرو نه برهانى را درك مىكنند و نه اندرزى را مىشنوند و نه نگاهى عبرتآميز دارند . اينانند كه از سراى آخرت بىخبرند . ( 108 )
بىترديد ، آنان در آخرت زيانكار خواهند بود . ( 109 )
آرى ، پروردگار تو كسانى را كه پس از شكنجه شدن به دست مشركان و جارى كردن سخنى كفرآميز بر زبان ، در راه خدا هجرت نمودند و سپس جهاد كردند و شكيبايى ورزيدند ، قطعا پروردگار تو پس از اين مراحل آنان را مىآمرزد و بر آنان رحمت مىآورد . ( 110 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 279
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٧٩