و اگر مردم آن شهرها كه به عذاب گرفتار شدند ، ايمان آورده و تقوا پيشه كرده بودند ، به يقين از آسمان و زمين بركتهايى بر آنان مىگشوديم ، ولى پيامبران و آيات ما را دروغ انگاشتند ، ما نيز آنان را بهعذابى كه نمود گناهانشان بود گرفتار ساختيم . ( 96 )
با اين حال ، آيا مردم شهرها ايمن بودند از اينكه عذاب ما شبانه آنگاه كه خفتهاند به سراغشان آيد ؟ ( 97 )
و آيا مردم شهرها ايمن بودند از اينكه عذاب ما آنگاه كه آفتاب مىگسترد ، در حالى كه به بازى روزانه مشغولند ، به سراغشان آيد ؟ ( 98 )
آيا آنان از مكر خدا ايمن بودند ؟ جز مردم زيانكار از مكر خدا احساس ايمنى نمىكنند . ( 99 )
آيا فرجام شوم پيشينيان ، كسانى را كه زمين را پس از هلاكت ساكنانش به ارث مىبرند راه ننموده و براى آنان اين حقيقت را آشكار نكرده است كه اگر بخواهيم ، آنان را به گناهانشان گرفتار مىسازيم و بر دلهايشان مهر مىنهيم ، در نتيجه آنان سخن حق را نخواهند شنيد ؟ ( 100 )
ما بخشى از خبرهاى اين شهرها را بر تو حكايت مىكنيم ، و به راستى پيامبرانشان معجزاتى را كه بر حقّانيتشان دلالت داشت براى آنان آوردند ولى آنها ايمان نياوردند ، زيرا چنين نبودند كه به چيزى كه پيشتر آن را دروغ شمردهاند ايمان بياورند . اينگونه خداوند بر دل كافران مهر مىنهد . ( 101 )
آنان با خدا پيمان بستند كه او را بپرستند و براى او شريكى مپندارند ، ولى براى بيشترشان پايبندى به هيچ عهدى نيافتيم ، و بيشترشان را اينگونه يافتيم كه عهدشان را مىشكنند . ( 102 )
سپس بعد از آن پيامبران ، موسى را با نشانههاى خود ( معجزات ) به سوى فرعون و اشرافيان دربارش به رسالت برانگيختيم ولى آنها را از روى ستم دروغ شمردند و انكار كردند ، چرا كه مردمى فسادگر بودند . پس بنگر فرجام فسادگران چگونه بود . ( 103 )
و موسى گفت : اى فرعون ، همانا من پيامبرى از سوى پروردگار جهانها هستم . ( 104 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٦٣