و براى هريك از آن دو گروه ( آدميان و جنيان ) درجاتى برخاسته از كردارشان خواهد بود ، و پروردگارت از كارهايى كه مىكنند بىخبر نيست . ( 132 )
و پروردگار تو بىنياز و داراى رحمت است و اگر بخواهد شما را از ميان مىبرد ؛ زيرا به شما نيازى ندارد . و پس از شما ، به رحمت خود ، آنچه بخواهد جايگزين مىكند ؛ همانگونه كه شما را به رحمت خود از نسل مردمى ديگر پديد آورد . ( 133 )
بىگمان ، آنچه در مورد قيامت به شما وعده دادهاند آمدنى است ، و شما نمىتوانيد خدا را از آوردن آن ناتوان سازيد . ( 134 )
به مشركان بگو : اى قوم من ، براساس حالت و وضعيتى كه داريد عمل كنيد كه من نيز بر آنچه هستم پايدارم و عمل مىكنم ، و ديرى نمىگذرد كه بدانيد فرجام نيك اين سراى از آن كيست . حقيقت اين است كه ستمكاران ( مشركان ) نيكبخت نخواهند شد . ( 135 )
مشركان از كشتها و دامها كه خدا پديد آورده است سهمى را براى او مقرر مىداشتند و براساس پندار خود مىگفتند : اين سهم خدا و اين سهم بتهاى ماست كه شريكان خدايند . آنان چنين حكم مىكردند كه آنچه مال شريكان است به خدا نمىرسد و آنچه از آن خداست به شريكانشان مىرسد . راستى اين بد حكمى است كه مىكنند . ( 136 )
و بدينسان معبودان اهل شرك دلهاى مشركان را به تسخير خود درآوردند و براى بسيارى از مشركان كشتن فرزندانشان را بر آستان آن خدايان آراستند تا آنان را تباه سازند ، و آيين درستى را كه برايشان مقرر شده بود با آميختن به امورى باطل بر آنان پوشيده دارند . و اگر خدا مىخواست چنين نمىكردند . پس اى پيامبر ، آنان را با دروغهايى كه مىپردازند رها كن . ( 137 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٤٥