گذرگاه تشيع است و اگر احاديث و روايات از اين بحران بگذرند ، براى هميشه تشيع مىتواند سالم و به دور از التقاط و انحراف مسير خود را ادامه دهد ، شهر رى را - كه تازه دوست داران مكتب علوى در آن به قدرت رسيده بودند - با همه زيبايىها و جاذبههايش رها كرده و به سوى قم ، شهر محدثان و راويان ، هجرت كرد .
در محضر بزرگان
ورود كلينى به قم مقارن با حاكميت سياسى و دينى مردان با فضيلت و با تقوايى بود كه از حديث گويان مشهور زمان خود به شمار مىرفتند .
در قلهء اين هرم ، احمد بن محمد بن عيسى اشعرى قرار داشت كه تقوا ، فضل و عشق او به اهل بيت عليهم السلام بر كسى پوشيده نيست .
كلينى با استفاده از محضر اين مرد بزرگ ، در كلاس درس استاد ديگرى زانوى ادب زد كه به « معلم » شهرت داشت . معلم كسى است كه شيخ طوسى در كتاب رجال خود او را از ياران امام حسن عسكرى عليه السلام مىشمارد و او را در زمره كسانى مىخواند كه به خدمت امام يازدهم شرفياب شدهاند و او كسى جز احمد بن ادريس قمى نبود .
نجاشى مىگويد :
چون اين شخصيت برجسته در پيشگاه امام حسن عسكرى تلمذ كرده و استاد شيخ كلينى است به « معلم » شهرت يافته است .
كلينى در ادامه تحصيل عالم وارستهء ديگرى را درك كرد كه خود مردى كم نظير بود . او به محضر « عبد اللَّه بن جعفر حميرى » ، مردى كه همه مورخان و علماى رجال و شيفتگان حديث در مقابل عظمت او سر فرود مىآورند .
او نيز در زمره اصحاب امام حسن عسكرى عليه السلام قرار دارد و داراى تأليفات فراوان است .
متأسفانه جز كتاب قرب الإسناد از اين فرزانه روزگار ، چيز ديگرى به دست ما نرسيده است . قرب الإسناد مجموعه اخبارى است كه سند آن به امام معصوم مىرسد .
علاوه بر دانشمندان نامدار مذكور ، كلينى از محضر اساتيد ديگرى نيز بهره جسته كه گذرى بر اسامى آنان خواهيم داشت .