روز نوزدهم
در اين روز ، سنهء 310 ، وفات كرد ابراهيم بن محمد ، معروف به زجّاجِ نحوى ، تلميذِ مبرّد و ثعلب . « 1 »
روز بيستم
در اين روز ، سال پنجم از بعثت « 2 » و به قولى سال دوم آن ، « 3 » ولادتِ با سعادتِ حضرت فاطمه عليها السلام واقع شده و در آن چند عمل مناسب است :
1 . روزه ؛ « 4 »
2 . خيرات و صدقات بر مؤمنين ؛ « 5 »
3 . زيارت آن مخدّره ، و سيّد در اقبال زيارتى براى آن حضرت نقل كرده « 6 » كه در زاد المعاد نيز مذكور است . « 7 »
كيفيت ولادت چنان بوده كه روزى حضرت رسول صلى الله عليه و آله با امير المؤمنين عليه السلام و حمزه و عبّاس و عمّار و بعضى ديگر در ابطح نشسته بود كه ناگاه جبرئيل نازل شد با صورت اصلى خود ، و بالهاى خود را گشود و تا مشرق و مغرب را پر كرد و ندا كرد آن حضرت را و گفت : خداوندِ علىِّ اعلى تو را سلام مىرساند و امر مىفرمايد كه
هامش
( 1 ) . رك : بغية الوعاة ، ج 1 ، ص 347 - 349 ، ش 825 . سيوطى سال وفات زجّاج را 311 و نام پدرش را « السرى » مىداند .
( 2 ) . توضيح المقاصد ، ص 14 .
( 3 ) . مصباح المتهجد ، ص 793 .
( 4 ) . زاد المعاد ، ص 457 .
( 5 ) . زاد المعاد ، ص 457 .
( 6 ) . اقبال الأعمال ، ج 3 ، ص 163 - 167 ، باب 7 ، فصل 6 .
( 7 ) . زاد المعاد ، ص 457 - 460 .