حضرت و هم تأسّى كرده باشى بر ايشان ؛ زيرا كه نمىشود عيدى از براى مسلمين مثل عيد قربان و عيد فطر مگر آنكه تازه مىشود اندوه و غصّه از براى آل محمد عليهم السلام به جهت آنكه مىبيند حقّ خود را در دست غيرشان ؛ يعنى امت و رعيّت خود را در حيرت و ضلالت مىبيند و ممكن نيست به حسب ظاهر ايشان را هدايتِ ايشان و تصرف در امورشان .
و نيز شايسته است كه در وقت جمع شدن مردم در مصلّى و وقوف ايشان متذكّر شوى روز قيامت را و بيرون آمدن مردگان را از قبور و جمع شدن ايشان را در محشر و وقوف ايشان .
و چون مردم از نماز عيد به منازل خود برگشتند ، متذكّر شوى رجوع مردمان را در قيامت به منازل خويش از جنّت و نار و هكذا .
اما وقايع اين روز
پس بدان كه در اين روز مُلهَم شد زنبور عسل به صنعت عسل « 1 » چنانچه حق تعالى فرموده : « وَأَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ » . « 2 »
[ عمرو عاص ]
و در اين روز ، عمرو عاص در مصر به جهنّم پيوست . « 3 » از عبدالله بن عباس نقل است كه گفت :
هنگام احتضار به عيادت عمرو عاص رفتم و گفتم كه اى عمرو تو همى مىگفتى :
مىخواهم هنگام مرگ يكى از مردمان هوشمند را ملاقات كنم و از وى پرسش كنم كه چگونه خويش را مىيابى ، اينك مرگ تو فرا رسيده و مردى خردمندى ، بگو تا
هامش
( 1 ) . توضيح المقاصد ، ص 25 ؛ تقويم المحسنين ، ص 12
( 2 ) . نحل ( 16 ) : 68 .
( 3 ) . مسارّ الشيعه ، ص 32 .