معصيت نباشد . پس هرگاه سفر معصيت باشد ، جايز نيست از زكات به او دادن . بلى ، دور نيست كه گفته شود كه هرگاه سفر او معصيت بوده ، امّا توبه كرده باشد و خواهد به خانه رجوع كند و خرجى نداشته باشد ، توان زكات به او داد .
و شرط است در ابن السبيل كه شيعهء اثنى عشرى باشد و سيّد نباشد ، كه اگر شيعه نباشد يا سيّد باشد ، نمىتوان از زكات به او داد . بلى ، در سيّد ، هرگاه خرجى نداشته و خمس هم نرسد ، مىتوان از زكات به او داد . و زكات سيّد را مطلقا مىتوان به او داد .
تذكرة الأحباب ( فارسى ) — صفحة 249
مساهمون: المحقق النراقي
ص٢٤٩