ولى جلد اول تا حال پيدا نشده است . مزاياى مهم اين كتاب زياد است از جمله اينكه با احاطهء كامل به جوامع روايى و تاريخى و تفسيرى عامه در صدد اثبات امامت مولى الموحدين امير المؤمنين على عليه السّلام برآمده و با آنها با زبان كتب و منابع خودشان حرف زده است . از مزاياى ديگر اينكه مؤلف با احساس خطر تصوف در عصر خودش در بحث احوال امام جعفر صادق عليه السّلام بنا به مناسبتى « 1 » بطور مبسوط وارد بيان فرق صوفيه و ردّ آن شده و در اين مورد استيفاى ادله و برهان نموده است . از اينرو انتساب اين كتاب به محقق اردبيلى كه در حدى وسيع و مرتبهاى بالا مقبول عامه مردم است از طرف متصوفين شديدا مورد انكار قرار گرفته است . معصوم على شاه نعمت اللهى در كتاب طرائق الحقائق « 2 » سخت بدست و پا افتاده و بعد از رد انتساب كتاب به محقق اردبيلى قسمتى از جلد اول كتاب خود را به جواب مطالب حديقة الشيعه اختصاص داده است . وى علاوه بر رد انتساب كتاب به محقق اردبيلى ، خود محقق را نيز صوفى بلند مرتبهاى معرفى كرده و تصوف او را يكى از دلائل كذب انتساب كتاب به وى دانسته است . ادلهء وى بر كذب انتساب از سخافت فاحشش تا حال جز از طرف متصوفه از طرف هيچ محققى اعتبار علمى پيدا نكرده است . علما و دانشمندانى كه نزديك به عصر محقق اردبيلى بودهاند همچون شيخ حر عاملى صاحب وسائل الشيعه ، شيخ عبد اللّه بن صالح ، شيخ سليمان بن عبد اللّه بحرانى ، علامه مجلسى و بزرگان و اعلام ديگرى چون شيخ يوسف بحرانى صاحب لؤلؤة البحرين ، نقاد خبير صاحب رياض العلماء ، و محدث و رجالى بزرگ ثقة الاسلام نورى صاحب مستدرك الوسائل ، و متتبع شهير شيخ آغا بزرگ طهرانى صاحب الذريعة الى تصانيف الشيعه و طبقات اعلام الشيعه ، همه تصريح كردهاند كه حديقه از محقق اردبيلى است . در الذريعه بعد از اثبات انتساب تأليف كتاب به محقق اردبيلى مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . در ابتداى اين بحث مىفرمايد : چون ابتداى ظهور صوفيان و مذهب باطل ايشان در زمان حضرت امام جعفر صادق ( ع ) بوده بنا بر وعدهاى كه در اوايل جزو اول اين مختصر نموده چند كلمه در بيان مذاهب و عقايد ايشان در باب جداگانه در اين مقام مسطور مىگرداند .
( 2 ) . طرائق الحقائق 1 / 99 .