امّا كتاب « مثالب بنى اميه » كه از تأليفات عالم شيعى ابو المنذر هشام بن محمّد السايب مىباشد ، در حديقة الشيعه او را از علماى اهل سنّت دانسته است « . . . هشام بن محمد سايب كه از علماى ايشان است در نسب طلحه گفته . . . » « 1 » .
احتمال دارد اين اشتباه از جانب كاتبان نسخههاى حديقة الشيعه باشد ؛ چرا كه شهرت او در شيعه بودن زبانزد عام و خاص است چنان كه سمعانى در خصوص محمد بن سائب و فرزندش ، مىگويد : « او صاحب تفسيرى در قرآن است و اهل كوفه مىباشد ، كه معتقد به « رجعت » است و فرزندش هشام صاحب نسب عالى است و در تشيّع غالى است » « 2 » و همچنين در « كاشف الحق » بجاى « ايشانست » ، « از علماى انسابست » آمده كه همين صحيح مىباشد « 3 » .
6 - كتاب حاويه مأمونى سنّى « 4 » .
يكى از اشتباهاتى كه در اين كتاب رخ داده نسبت دادن كتاب حاويه است به ابو يوسف ابن ابراهيم بن خنيس انصارى : « ابو يوسف بن ابراهيم مصاحب ابى حنيفه در مجلس درس خود مىگفته است و در كتاب حاوية الألفاظ آن را بعينه نوشته است كه معاويه اوّل كسى بود كه . . . » « 5 » و صاحب
هامش
( 1 ) - حديقة الشيعه ، چاپ اسلاميه ، ص 367 ؛ نسخه خطى كتابخانه ملى تهران [ سال 1098 ه . ق ) ص 339 ؛ نسخه خطى آستان قدس رضوى [ سال 1094 ه . ق ] ص 279 .
( 2 ) - الغارات ، چاپ ارموى ، ج 2 / 747 .
( 3 ) - كاشف الحق ، نسخه خطى مدرسه حجتيه قم [ سال 1065 ه . ق ] ص 265 .
( 4 ) - فوائد الرضويه ص 112 ( قاسم بن محمد بن احمد مأمونى سنّى ) .
( 5 ) - حديقة الشيعه ص 344 .