حديقة الشيعه صفحه
خود مىساختند و اين طريقه در زمان خلفاى بنى عبّاس نيز مستمر گرديد و بعد از آن تا به اين زمان استمرار يافته چنان كه در بيشتر اهل عصر به غير از نام از مسلمانى چيزى نمىتوان يافت و ايضا عبد اللّه عباس نقل مىكند . . . 355
به دوزخ راضى توان شد چون كتابت او به معاويه . . .
كر شده بود 358 358
. . . فاصنع ما شئت كاشف الحق صفحه
عبد اللّه عباس نقل مىكند . . . 257
به دوزخ راضى توان شد :
برو اين بند بر مرغ دگر نِه * كه عنقا را بلند است آشيانه
و چون كتاب او به معاويه . . .
به عسل در بماند پاى مگس . . . 259
كر شده بود :
با سيهدل چه سود گفتن وعظ * نرود ميخ آهنين در سنگ
. . .
ترسم نرسى به كعبه اى اعرابى * كين ره كه تو مىروى به تركستانست
259
. . . فاصنع ما شئت چنانچه حكيم سنائى در باب زهر دادن امام