حديقة الشيعه صفحه
و اين آخر كلام « حافظ ابرو » است و گويا از اين جهت كه او با مرتضى على عليه السلام . . . 333
از رحمت الهى نصيب مباد كاشف الحق صفحه
فرموده كه معاويه و امثال او رتبه اجتهاد كه استنباط و استخراج فروع از اصول نبود و مقاتله ايشان نه از روى اجتهاد بلكه از غايت مكابره و عناد بوده و بر تقدير تسليم اجتهاد و خطاى در آن گوييم خطاى ايشان نه تنها در فرع است بلكه در اصل ايشان نيز خطاست نشنيده كه يكى از اكابر گفته :
هر سگى كز روبهى با شير يزدان پنجه زد * گر همه آهوى تاتار است در اصلش خطاست
تا اينجا كلام مير مرحوم است و از اين جهت كه او با مرتضى على عليه السلام . . . 242
از رحمت الهى نصيب مباد و حكيم سنائى در آنكه اينها همه مستحق لعنتاند گفته :
دوستدار پسر هند مگر آگه نيست * كه ازو و سه تن او به پيمبر چه رسيد
پدر او لب و دندان پيمبر بشكست * مادر او جگر عم پيمبر بمكيد