جايگاه علمى اهل بيت پيامبر از ديدگاه شاعران بزرگ
شايد مناسبترين شاهد ، ابياتى از قصيدهء ميميهء فرزدق در مدح اهل بيت به خصوص مدح امام علىابنالحسين ، زينالعابدين ( ع ) است كه آن را نقل مىنماييم .
1 قصيدهء فرزدق :
من معشر حبهم دين و بغضهم * كفر و قربهم منجى و معتصم
مقدم بعد ذكر الله ذكر هم * فى كل بدء و مختوم به الكلم
ان عد اهل التقى كانوا ائمتهم * او قيل : من خير اهل الارض ؟ قيل : « هم » « 1 »
آنان كه دوستىشان دين است و كينهء آنها كفر ،
نزديك شدن به آنها نجاتدهنده و دستگيرنده است .
بعد از ياد خدا ، نام آنها مقدم است ،
در ابتداى هر كار و پايان هر سخن .
هرگاه سخن از اهل تقوا باشد ، آنان پيشوايان اهل تقوايند .
هامش
( 1 ) - وفيات الاعيان ، ابن خلكان ، ج 6 ، ص 96 .