شد . پس از ديدار پدر و بستگان فهميد كه هدف از احضار وى به بروجرد اين است كه مقدمات ازدواج او فراهم شده وقراراست تشكيل خانواده دهد . او نخست از بيم آن كه ازدواج مانع ادامهء تحصيل شود ، از اين امر امتناع ورزيد اما پس از مشاوره با پدر و اصرار او ، با اين امر موافقت كرد . او بعد از چند روز توقف در بروجرد اين بار همراه خانواده دوباره به حوزهء اصفهان بازگشت و به مدت پنج سال به تحصيل و تحقيق خود در اين حوزه ادامه داد كه مجموعاً مدت اقامت و تحصيل وى در حوزهء اصفهان نه سال طول كشيد . « 1 » در همين مدت ، او به مراتب عالى از اجتهاد دست يافت . « 2 »
آيتالله بروجردى در سال 1319 ه . ق . نخست جهت ديدار با پدر به وطن بازگشت ؛ بعد بنا به سفارش و تأكيد پدر ، عازم نجف اشرف شد . در اين حوزه به مدت نه سال از محضر علمى حضرات آيات عظام : آخوند خراسانى و شيخالشريعهء اصفهانى ، فقه و اصول و رجال آموخت . حضور محققانهء او در دروس فقهاى نجف ، شور و شوق و تحرك خاصى در آن حوزه ايجاد كرد . به طورى كه استعداد ، نبوغ ، تيزهوشى ، فهم و شعور و سرعت انتقال وى همه را به شگفتى و حيرت واداشت و آوازهء علمى آقا حسين بروجردى در اغلب محافل حوزهء آن روز پيچيد ؛ تا جايى كه وى مورد عنايت و توجه استادش آخوند خراسانى قرار گرفت . « 3 » او در كنار بهرهء علمى از محضر بزرگان نجف ، خود كرسى
هامش
( 1 ) . زندگانى آيتالله بروجردى ، ص 95 .
( 2 ) . مجلهء حوزه ، ش 43 و 44 ، ص 314 .
( 3 ) . همان ، ص 312 .