سه سال در مدينه و دو سال در زندان معروف به « هاشميه » نزديك كوفه به دستور منصور خليفهء عباسى زندانى شد . پسرش ابراهيم طباطباست كه همهء سادات طباطبا به اين مرد شريف منسوب هستند . در علت ملقب شدن ابراهيم به طباطبا نوشتهاند :
« روزى اسماعيل ديباج خواست براى فرزندش لباس بخرد . از ابراهيم پرسيد : آيا پيراهن مىخواهى يا قبا ؟ او كه كودك بود و لكنت زبان داشت در جواب گفت : « طبا طبا » و منظورش « قبا قبا » بود . » از آن ايام ، واژهء طباطبا لقب او شد . طباطبا در زبان نبطى « عرب ناخالص » به معناى خواجهء خواجگان هم آمده است . « 1 »
سيد حسين طباطبائى در سال 1310 ه . ق . در سن هجده سالگى وارد حوزهء علميهء اصفهان شد و در مدرسهء صدر اين شهر سكونت اختيار كرد . در اين ايام ، حوزهء اصفهان از رونق چشمگيرى برخوردار بود و آيتالله بروجردى از اين فرصت استفادهء خوبى نمود و به مدت چهار سال در محضر اساتيد بزرگى مانند : ميرزا ابوالمعالى كلباسى ، سيد محمدتقى مدرس ، سيد محمدباقر درچهاى ، جهانگير خان قشقايى و ملا محمد كاشانى به تكميل اندوختههاى علمى همت گمارد . « 2 » يك روز كه مثل هميشه سرگرم درس و تحقيق بود ، نامهاى از پدر به دستش رسيد كه او را به بروجرد فرا خوانده بود . سيد حسين طباطبايى به ناچار راهى وطن
هامش
( 1 ) . خاندان آيتالله بروجردى ، صص 18 و 19 .
( 2 ) . مجلهء حوزه ، ش 53 ، صص 52 و 57 .