نام مسجد " زمام " شناخته مىشد زيرا پس از مدتى كه از كشته شدن او [ محمدبن ابوبكر ] سپرى شد " زمام " از خدمتكاران او به محلى كه بهخاك سپرده شده بود رفت و شروع به نبش قبر كرد ولى جز سر چيزى نيافت ، آنرا برداشت و به مسجد معروف به مسجد زمام برد و در آنجا خاك كرد و بر روى آن مسجد را ساخت و گفته شده كه سر ، در قبله [ محراب مسجد ] خاك شده و به همين دليل آنرا مسجد زمام خواندهاند .
و گفته شده است : وقتى قسمتى از اساس خانه متعلق به محمدبن ابوبكر شكافته شد باقىمانده استخوان سرى كه فك يا بينى آن از بين رفته بود ، يافت شد لذا در ميان مردم شايع شد كه سر متعلق به محمدبن ابوبكر است و مردم هجوم آوردند و ديوار و محل آن يعنى قبله قديم مسجد را زيرورو كردند و محراب مسجد زمام نيز حفر شد و سر را در آن جستوجو كردند ولى نيافتند . گوشه شرقى اين مسجد و محراب قديم مجاور آن و گوشه شرقى نيز حفر شد ولى در آنجا نيز چيزى يافت نشد ولى در مورد سر محمدبن ابوبكر در محراب يا ديوار خانهاش هرچه گفته شود آنچه مسلم است اينكه آرامگاهش در محل مسجد معروف به نام او در مصر قديم كنونى وجود دارد . چه در الكواكب السيارة آمده است : درباره بيشتر قبرهاى مردم مصر ، اختلافنظر وجود دارد ولى در مصر ، صحيحتر و مسلمتر از قبر مسلمة بن مخلد و آرامگاه محمدبن ابوبكر صديق و آرامگاه زينالعابدين و آرامگاه عفان وجود ندارد . الاسعد نسبشناس نيز در تاريخ خود مشاهدالرؤوس همين مطلب را گفته و در ميان آرامگاهها ، آرامگاه سر محمدبن ابوبكر را نيز ذكر كرده است .
اين مسجد در قرن نهم هجرى يعنى در 830 ه - ق / 1436 م در عهد سلطانالاشراف برسباى بدست المعزّ تاجالدين الشوكلى الشامى والى قاهره بازسازى شد و نماز جمعه و ديگر نمازها در آن اقامه مىگرديد و در آن كوبههايى كارسازى شد اين مسجد مكانى است كه به استجابت دعا در آن نزد مردم مصر مشهور است . اين مسجد در عصر عثمانى در سال 1287 ه - و طبق نوشتهاى برفراز دروازه اصلى آن بهدست محمدپاشا امير مورد بازسازى و مرمت مجدّد قرار گرفت .
اين مسجد در شمار مساجد معلق است زيرا با استفاده از مجموعه پلههايى وارد آن
اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 485
مساهمون: السيد هادي الخسروشاهي
ص٤٨٥