از شيعيان حضرت على بن ابىطالب است ؛ بسيار جليلالقدر و بزرگوار بود و نزد خليفه و هوادارانش پيشكسوت بود و رياست قومش را برعهده داشت ؛ او از جمله كسانى بود كه واقعه جمل و صفين را درك كرد ؛ عمربن الخطاب « 1 » پس از قيس بن سعد بن عبادة او را به كارگزارى مصر گمارد و هنگامى كه به قلزم رسيد شربت عسلى نوشيد كه بر اثر زهر آن ، وفات كرد ؛ خداى او را مورد رحمت واسعهاش قرار دهد . او سعادتمند مُرد و پسنديده زندگى كرد . وفاتش در سال 37 ه - ق بود .
اين [ نوشته ] را علامه عبدالرسول شيرازى مقيم مصر ، مرقوم كرد و سپرد . خداوند او و ما را در راه آنچه دوست مىدارد و خشنودش مىسازد ، يارى كند ؛ همو ما را بسنده و بهترين حمايتگر است . در سال 1343 ه - ق ( انتهى ) .
باشد كه [ سخن از ] اين آرامگاه ، حسن ختام [ كتاب مشتمل بر ] مزارها و آرامگاههاى اهل بيت در قاهره بهشمار آيد .
اميد كه برخى صاحبان همّت و اهل تحقيق بهويژه از ميان مردمان مصر به تحقيق و پژوهش در مورد ديگر مزارها و آرامگاهها بپردازند كه همواره گفتند : مردم هرجا از هركس ديگرى به آنجا آشناترند .
هامش
( 1 ) - در متن چنين است حال آنكه بايد بجاى عمر ، " علىبن ابىطالب " باشد [ م . ] .