ولى ابن عين الفضلاء صاحب كتاب مصباح الدياجى مىگويد : عبيدالله بن سعيد مىگويد : الحافظ عبدالمجيد شبانه كسى را نزد من فرستاد ؛ من همراه با فرستاده به حضورش رسيديم ؛ گفتم : چه مىخواهى ؟ گفت : خوابى ديدهام . گفتم : چه خوابى ؟ گفت : زنى در خواب ديدم كه خود را پيچانده بود ؛ از او پرسيدم : كيستى ؟ پاسخم داد : دختر على ، رقية . ما را به اينجا آوردهاند ولى قبرى در آن نديديم . او دستور داد اين آرامگاه ساخته شود اينك جايى است كه به دعا شهرت دارد .
شايد منظور صاحب " مصباح الدياجى " آناست كه اولين كسى كه بر قبر بانو رقيه آرامگاه ساخت خليفه فاطمى الحافظ لدين الله در سالهاى 524 تا 544 ه - ق است .
در كتاب ابن محمود السخاوى متنى با عنوان " تحفة الاحباب و بقية الطلاب في الخطط و المزارات و البقاع المباركات " وجود دارد كه اين موضوع را تأييد مىكند چه حكايت از آن دارد كه : « اين آرامگاه را تميم ملقب به ابوتراب الحافظى « 1 » ساخته است كه به نظرم در اواخر عهد فاطمىها بوده است . »
الحافظى كه تميم مزبور به آن منسوب شده پس از سال پانصد و چهل وفات يافته است و اين محل را اميرعبدالرحمن كدخدا در سال هزار و يكصد و هفتاد و سه ( 1173 م . ) ساخته و از آن هنگام مورد زيارت قرار گرفته و همه ساله به مناسبت تولد [ بانو رقية ] در آن مراسمى برپا مىشود .
الشيخ الاجهورى درباره آمدن بانو رقيه به مصر مىگويد : وقتى بانو رقيه از مدينه به اينجا آمد كسى از دشمنان پدرش قصد او كرد و مىخواست او را بكشد ولى دستانش در هوا باز ايستاد و سپس مُرد . « 2 »
ولى اين مطلب با آنچه صاحب كتاب العدل الشاهد فى تحقيق المشاهد به نقل از كتاب شيخ محمد الصبان با عنوان : " اسعاف الراغبين في سيرة المصطفي و اهل بيته
هامش
( 1 ) - تحفة الاحباب : صفحه 246 .
( 2 ) - اين كرامت را الشبلنجى در نورالابصار صفحه 346 از وى نقل كرده است .