نسبت به اهل بيت ( ع ) - كه عمق تاريخىاش به دورهء فاطمىها مىرسد - جويا شود كه پاسخ آنرا با تأملى در صفحات تاريخ مدوّن اسلام بيابيم ؛ اين عشق و محبت به خاندان پيامبر و اهل بيت ( ع ) از همان صدر اسلام و زمانى كه لشكريان پيروز اسلام سرزمين مصر را فتح كردند ، رشد كرد .
پيشاهنگان و پيشگامان اين فتح خجسته ، مجموعهاى از ياران بزرگوار پيامبراكرم ( ص ) و خاصان اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ( ع ) و عاشقان و شيفتگان آنحضرت و كسانى بودند كه به جايگاه او و خاندان او نسبت به پيامبراسلام و رسالت اسلام وقوف كامل داشتند كسانى چون : ابوذر غفارى ، مقداد بن اسود الكندى ، ابو ايوب انصارى و . . . . با چنين اطلاعاتى است كه مىتوان با قاطعيت گفت كه عشق و ارادت به اهل بيت ( ع ) همزمان با اسلام آوردن مردم مصر ، وارد دلهاى آنان شد و آنها شهادت " لااله الا الله ، محمّد رسول الله " را با عشق و محبت و دوستى آل محمّد ( ص ) پيوند زدند .
همهء اين قسمتها پيش از تثبيت خلافت اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ( ع ) و تصدّى خلافت مسلمانان از سوى آن حضرت بود ؛ اين حقيقت تاريخى را مطلبى كه ابن اثير در " الكامل فى التاريخ " در مورد حوادث سال 36 هجرى قمرى ياد كرده مورد تأكيد قرار مىدهد ؛ او مىنويسد : « در اين سال فرستادهء امام على ( ع ) در مصر ، در خطبهء خود مردم را به مبايعت با ايشان فراخواند ، مردم نيز برخاستند و با آنحضرت بيعت كردند و اوضاع مصر تثبيت شد و آنحضرت نيز كارگزاران خود را به آنجا گسيل داشت . . . » المقريزى نيز در " خطط مصر " آورده است : قيس بن سعد الانصارى به كارگزارى مصر فرستاده شد و در آغاز ربيعالاول سال سى و هفتم هجرى قمرى وارد آن ديار گشت ؛ مصر در آن زمان در شمار لشكريان على ( ع ) بود .
اوج اين فضاى عشق ، محبت و دوستى به خاندان پيامبراكرم ( ص ) در انتصاب محمد بن ابوبكر و قيس بن سعد به عنوان كارگزاران مصر از سوى امام على ( ع ) بود ؛ اين دو تن از ياران مخلص و محبان و شيفتگان اهل بيت ( ع ) بودند و نقش پيشتازى در معرفى مقام و جايگاه و فضايل و برترىهاى اهل بيت ( ع ) به مردم مصر ايفا نمودند بهگونهاى كه عشق و محبّت اهل بيت ( ع ) در خون و رگ ايشان جارى شد و دلهايشان نشست و مفاهيم والاى آن در فكر وجان آنان جاى گرفت .
اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 25
مساهمون: السيد هادي الخسروشاهي
ص٢٥