پيشگفتار
همواره دوست داشتم مراتب دوستى و محبت مردم مصر به خاندان پيامبراكرم ( ص ) را از نزديك لمس كنم بهويژه پيوندهاى تاريخى ريشهدارى ميان دو ملت مسلمان ايران و مصر وجود دارد كه بر احساسات و روابط آنها سايه افكنده و آنان - بهويژه علما و انديشمندان و روشنفكران - را نسبت به چشمانداز همكارىهاى فرهنگى دو كشور و مبادلهء افكار و انديشههاى جديد در حركتهاى علمى و فرهنگى و به رغم موانع و مشكلاتى كه دشمنان اسلام و مسلمانان مىكوشند بر سر راه اين همگرايى و هميارى و همكارى قرار دهند ، بيش از پيش اميدوار ساخته است .
اينگونه بود كه آرزويم تحقق يافت و در مصر رحل اقامت افكندم و نخستين منزلگاهم در قاهره پايتخت اين كشور باستانى بود ؛ در اين زمان با دلى پر از اشتياق و انديشهاى فرهنگى - تاريخى آگاه و بيدار به ميان قاهره و ديگر شهرهاى باستانى مصر به سياحت پرداختم و در اين ميان با پديدههايى روبرو شدم كه بسيار فراتر از تصوّر اوليه من در مورد ميزان عشق و محبت و دوستى مسلمانان مصر نسبت به اهل بيت ( ع ) بود ؛ بهطوريكه در آن فضاى محبّتآميز ، احساس كردم كه در ايران يا عراق يعنى جاهايى كه معمولا مراسم و شعايرى در احياى ياد و نام اهل بيت ( ع ) و مدح و رثاى ايشان برگزار مىشود ، حضور دارم . آنچه توجهم را بهخود جلب كرد و شگفت زدهام نمود انبوه مسلمانان مصرى بود كه شب و روز براى زيارت و نماز و دعا به مساجد و آرامگاهها و مقامات اهل بيت ( ع ) در قاهره رفت و آمد مىكردند .
وجود اماكن متبركهء متعددى اين عشق و محبت را بيش از پيش تثبيت كرده است از جمله : مسجد امام حسين بن على بن ابىطالب ( ع ) ، مقام سر مبارك آنحضرت ( ع ) كه احتمال مىرود در آنجا دفن شده باشد و نيز مسجد و آرامگاه بانو زينب دختر امام على بن ابىطالب ( ع ) كه به اعتقاد مورخان ، در آنجا بهخاك سپرده شده است و نيز آرامگاه