تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأحباب شرح فارسى بر تشريح الافلاك ( فارسى ) — صفحة 18

مساهمون:

ص١٨
مىگويد : مخفى نباشد كه مذهب حقّ اينستكه زمين ساكن بوده و هيچ حركتى ندارد ، نه حركت اينى و نه وضعى . جواب مرحوم مصنّف در جواب مىفرمايد : بلى چنين گفته‌اند ، ولى دليلى بر اين مدّعى نياورده‌اند ، كه با آن بتوانند حركت وضعى بطئ را باطل نمايند . قوله : وضعيّة بطيئة : حركت وضعيّه عبارتست از حركت زمين بدور خود و مقصود از حركت بطيئ ، حركتى است كه از غايت كندى محسوس نباشد . قوله : لا يخرجها عن الكرويّة الحسّيّة : ضمير منصوبى در « لا يخرجها » به ارض راجع است ، و از اين عبارت اينطور استفاده مىشود ، كه تضاريس و پستى بلنديهاى زمين آن را اگرچه از كرويّت حسّى خارج نمىكنند ولى باعث خروج آن از كرويّت حقيقى مىشوند . قوله : ارتفاع اعظم الجبال : برخى گفته‌اند ارتفاع بلندترين كوهها دو فرسخ و ثلث فرسخ است . قوله : الى قطرها : يعنى قطر زمين كه طبق گفتهء بعضى تقريبا دو هزار و چهل و پنج فرسخ است . قوله : قطرها ذراع : يعنى قطر كره و اين جمله صفت است براى « كره » . قوله : و يتفرّع على كرويّتها صحّة كون يوم الخ : غرض و مقصود مرحوم مصنّف اينستكه بفرمايند بر كروى بودن زمين اين امر مترتّب است كه چه بسا يك روز معين نسبت به سه نفر ممكن است هم پنجشنبه بوده و هم جمعه و هم شنبه باشد . توضيح اگر فرض كرديم سه نفر در نقطه‌اى از كرهء زمين قرار گرفته و روز هم چهارشنبه است ، سپس يكى از آنها به طرف مغرب رفته و ديگرى بجانب شرق حركت