دوم آنكه : اگر قربانى گوسفند باشد كمتر از هفتماهه [ 1 ] نباشد ، و اگر بُز يا گاو باشد يكسال تمام كرده باشد و در سال دوم [ 2 ] داخل شده باشد ، و اگر شتر باشد پنج سال تمام كرده و در سال ششم داخل شده باشد .
سوم آنكه : بيمار نباشد [ 3 ] و كرى نداشته باشد ، و لاغر و لنگ و خُصيّ « 1 » و گوش بريده نباشد و شاخاندرونى او نشكسته باشد .
چهارم آنكه : كلّ آن از يك شخص باشد ، پس جايز نيست كه ديگرى در قربانى او شريك باشد .
پنجم آنكه : در وقت كشتن قربانى نيّت چنين كند كه : اين قربانى را مىكشم در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است تقرّب به خدا .
ششم آنكه : نيّت را مقارن اوّل ذبح سازد اگر قربانى غيرشتر باشد ، و مقارن اوّل نحر سازد اگر قربانى شتر باشد ؛ و نَحْر آن است كه كاردى يا حربهاى در گودى كه ميانه بيخِ گردن وسينهء شتر واقع است بزند .
هفتم آنكه : استدامت حكمىِ نيّت تا آخر ذبح و تا آخر نَحْر .
هشتم آنكه : خود مباشرِ كُشتن قربانى گردد ، يا كسى را نايب خود سازد و نيّت چنين كند كه : اين قربانى را مىكشم به نيابت فلان در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است « 2 » تقرّب به خدا . و اولى آن است كه هردو نيّت كنند .
هامش
[ 1 ] - بلكه احوط آن است كمتر از يك ساله نباشد . ( خراسانى ، مازندرانى )
* بلكه گوسفند كمتر از يك ساله و بز و گاو كمتر از دو ساله نباشد . ( دهكردى ، كوهكمرهاى ، يزدى )
[ 2 ] احوط اين است كه داخل سال سوم شده باشد . ( خراسانى ، مازندرانى )
* احوط بلكه اظهر آن است كه در سال سوم داخل شده باشد و اگر گوسفند است داخل در سال دوم شده باشد . ( نخجوانى )
[ 3 ] بيمار نبودن احوط است . ( تويسركانى )
( 1 ) اخْته .
( 2 ) در بعضى از نسخهها اضافه شده است : بر او به اصالت و بر من به نيابت .