نهم آنكه [ 1 ] : قربانى كردن در روز عيد [ 2 ] واقع شود ؛ و اگر متعذّر باشد در باقى ايّام ماه ذيحجّه جايز است .
دهم آنكه : بعضى از آن را تصدّق كند ، و بعضى را خود [ 3 ] بخورد ، و بعضى را هديه [ 4 ] كند .
امّا شش امرى كه در قربانى كردن سنّت است :
اوّل آنكه : اگر قربانى گوسفند يا بُز باشد بايد كه نر باشد ، و اگر شتر يا گاو باشد بايد كه ماده باشد .
دوم آنكه : فربهى آن نمايان باشد ، نه آنكه در فربهى و لاغرى ميانه باشد .
سوم آنكه : آن را در عرفات حاضر كرده باشد .
چهارم آنكه : اگر قربانى شتر باشد دست چپ او را ما بين زانو و پاشنه ببندد .
پنجم آنكه : اگر شخصى را در كشتن قربانى نايب خود سازد ، دست خود را در وقت كشتن [ 5 ] بردست او گذارد .
ششم آنكه : در وقتى كه خواهد قربانى كند اين دعا بخواند : « وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذيْ فَطَرَ السَّمواتِ وَالْارْضَ حَنيْفًا مُسْلِمًا وَما ا نَا مِنَ الْمُشْرِكيْنَ ، انَّ صَلاتيْ وَنُسُكيْ وَمَحْيايَ وَمَماتيْ للَّهِ رَبِّالْعالَميْنَ لا شَريْكَ لَهُ وَبِذلِكَ امِرْتُ وَا نَا مِنَ الْمُسْلِميْنَ ، اللَّهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَاللَّهُ اكْبَرُ ، اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْي » و مقارن آن به كشتن مشغول شود .
هامش
[ 1 ] - نهم و دهم احوط است . ( تويسركانى )
[ 2 ] بنابر احوط ، اگرچه اقوى جواز تأخير است تا آخر ايّام تشريق . ( خراسانى )
[ 3 ] بعضى را كه خود بايد بخورد على الاحوط مسمّى در آن كافى است ، و امّا بعضى صدقهو بعضى هديه هر يك را بايد كمتر از ثلث آن نباشد . ( خراسانى ، مازندرانى )
* بنابر احوط و اقوى استحباب است . ( نخجوانى )
[ 4 ] بنابر احوط و اقوى كفايت صدقه دادن يا هديه كردن جميع آن است . ( نخجوانى ، يزدى )
[ 5 ] بلكه خودش كارد را به دست بگيرد نائب دست بر دست او كه كارد گرفته گذارد و ذبح كند . ( خراسانى ، كوهكمرهاى ، مازندرانى )