لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تُبْدِئُ وَالْمَعادُ الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تَسْتَغْنيْ وَنَفْتَقِرُ الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ مَرْهُوْبًا وَمَرْعُوْبًا الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ الهَ الْحَقِّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ ذَاالْنَّعْمآءِ وَالْفَضْلِ الْحَسَنِالْجَميْلِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرُوْبِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ يا كَريْمُ لَبَّيْكَ » .
سوم از سنّتهاى احرام آن است كه : كلّ تلبياتى كه مذكور شد اكثر اوقات بگويد ، خصوصاً در هشت جا : اوّل : بعد از نماز ، خواه واجب و خواه سنّت . دوم : هروقت شترى كه برآن سوار است از هرجا برخيزد . سوم : هر گاه در راه بربلندى مثل پُشته يا كوهى برايد . چهارم : هر گاه به سراشيبى درآيد . پنجم : هر گاه از خواب بيدار شود . ششم : در وقت سحر . هفتم : هر گاه سوار شود يا فروآيد . هشتم : هر گاه در راه به شخصى برخورد .
چهارم از سنّتهاى [ 1 ] احرام آنكه : چون خانهاى مكّه معظّمه را ببيند تلبيات را قطع [ 2 ] كند . و بعضى ازمجتهدين [ 3 ] برآنند كه در آن وقت ، قطع تلبيات واجب است « 1 » .
امّا آن دوازده امر كه در احرام مكروه است :
اوّل : حمّام رفتن [ 4 ]
دوم : شستن جامهء احرام [ 5 ] هرچند چركين شود .
سوم : بو كردن ميوه [ 6 ] مثل سيب و به و غير آن .
چهارم : تكلّم كردن به غير تلبيات و قرآن و ذكر خدا ، و حاجت ضرورى .
هامش
[ 1 ] - بلكه احوط است . ( صدر )
[ 2 ] و احتياط به قطع ترك نشود . ( خراسانى )
[ 3 ] اين قول احوط است . ( تويسركانى )
[ 4 ] كيسه كشيدن نيز مكروه است ، چه در حمّام و چه در غير حمّام . ( كوهكمرهاى )
[ 5 ] مگر آن كه نجس شود . ( كوهكمرهاى )
[ 6 ] احوط ترك است . ( تويسركانى )
* بلكه احوط ترك بوئيدن است ، هرچند خوردن آنها مانعى ندارد . ( دهكردى ، يزدى )
* احوط ترك است . ( صدر )
( 1 ) شيخ طوسى ، خلاف 2 : 293 ، مسألهء 71 .