تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣
هفتم : چيزى از زمين مسجد داخل ملك خود يا داخل كوچه كردن . هشتم : ميّت در مسجد دفن كردن [ 1 ] . نهم : صورت جاندار در ديوار مسجد كشيدن [ 2 ] . دهم : مصالح مسجدى كه منهدم شود و قابل تعمير نباشد در غيرمسجد به كار بردن . يازدهم : در مسجد درختى نشاندن .

مبحث سوم در ملاحظه نمودن اوقات نمازهاى واجبى و سنّتى :

بدان كه اوّل وقت نماز صبح برآمدن صبح صادق و وقت آن مىكشد تا برآمدن آفتاب :

و اوّل وقت پيشين « 1 » زياده شدن سايهء شخص است بعد از آن كه به‌نهايت كوتاهى رسيده باشد چنان‌كه در اين بلاد واقع مىشود ، يا ظاهر شدن سايه است بعد از آنكه بر طرف شده باشد چنان‌كه در مكّهء مشرّفه واقع مىشود ، و اين وقت را زوال گويند . و اوّل وقت عصر وقتى است كه از زوال آفتاب مقدار نماز ظهر گذشته باشد نظر به حال مصلّى ، پس اگر متطهّر [ 3 ] و مقيم باشد مقدار چهار ركعت گذشته باشد وقت عصر داخل شده ، و اگر محدث باشد [ 4 ] مقدار طهارت و چهار ركعت گذشته باشد ، و اگر
هامش
[ 1 ] حرمت دفن در آن ممنوع است . ( خراسانى ) [ 2 ] حرمت اين اختصاص به مسجد ندارد . ( خراسانى ) * حرمت آن معلوم نيست . ( مازندرانى ) [ 3 ] معلوم نيست گذشتن مقدار طهارت و مثل آن از مقدّمات نماز ، از وقت مخصوص بوده‌باشد . ( دهكردى ، صدر ) [ 4 ] وقت مختصّ مقدار ركعات نماز است ، بدون مقدّمات ، لكن هرگاه از جهت اينكه بعض‌نماز در ما قبل الوقت واقع شده ، يا از جهت ديگر پيش از مضىّ مقدار ركعات فارغ شد از نماز اوّل ، ميتواند نماز بعد را اتيان كند ، هرچند در وقت مختصّ باشد ، چنانچه در آخر وقت هرگاه نماز دوم را سهواً مقدّم داشت بر نماز اوّل ميتواند در وقت مختصّ به دوم نماز اوّل را - ( 1 ) ظهر .