سيزدهم : در جايى كه چهارپايان در آنجا بسته مىشود مثل طويله و مانند آن هرچند چهارپايان در آنجا نباشد .
چهاردهم : در خانهاى كه مستكننده در آن باشد .
پانزدهم : برروى خرمن گندم نماز كردن هرچند آن را به گِل اندوده باشند .
شانزدهم : در محلّى كه اكثر اوقات آتش در آنجا مىسوزانند مثل طون حمّام و مطبخ هرچند كه در وقت نماز از آتش خالى باشد .
هفدهمآنكه : مرد در جايى نماز گزارد كه در پهلوى او يا مقدّم براو زنى نماز گزارد ، خواه محرم باشد و خواه نامحرم هر گاه ميانهء ايشان حايلى نباشد يا مقدار ده ذرع - به ذرع دست - دورى نباشد . امّا اگر زن در پس سر مرد باشد كراهت بر طرف مىشود واحتياج به حايل يا دورى ده ذرع نيست . و بعضى از مجتهدين نماز مرد و زن را باطل مىدانند هر گاه مقارن هم تكبير احرام گويند « 1 » و الّا نماز آن را كه تكبير احرام بعد از ديگرى گفته باطل مىدانند [ 1 ] به شرط آن كه زن در پهلوى مرد يا مقدّم برمرد نماز گزارد و حايل يا دورى ده ذرع نباشد .
هجدهم : نماز گزاردن برآن خاكى كه مورچهها از سوراخ خود بيرون مىآورند .
نوزدهم : در جايى كه حيوانات آن جا ذبح مىشوند .
بيستم : در شورهزار نماز گزاردن .
بيست و يكم : برروى برف نماز گزاردن .
بيست و دوم : در گذرگاه آب نماز كردن ، هرچند كه آنجا آب نباشد .
بيست و سوم : بر ريگ روان نماز گزاردن .
بيست و چهارم : در جادّهء راه نماز كردن [ 2 ] .
هامش
[ 1 ] - و اين احوط است . ( صدر )
[ 2 ] اگر مضرّ به حال عبور كنندهها نباشد ، والّا حرام و باطل است بنابر اقوى . ( خراسانى )
( 1 ) شهيد ثانى ، مسالك 1 : 172 . محقّقعاملى ، مدارك 3 : 224 . محقّقثانى ، جامعالمقاصد 2 : 121 .