امّا آن هفت امر سنّت كه تعلّق به رخت مصلّى دارد :
اوّل : آنچه پوشش نماز است سفيد باشد [ 1 ] .
دوم : بهترين و پاكيزهترين پوشيدنيهاى اينكس باشد .
سوم : ممزوج به ابريشم نباشد [ 2 ] .
چهارم : اگر سفيد نباشد رنگ سير نداشته باشد .
پنجم : مصلّى « 1 » دستار بر سر داشته باشد .
ششم : دستارى كه در آن نمازگزار تحتالحنك داشته باشد .
هفتم : در نعل عربى نماز گزاردن .
امّا آن پانزده امر كه مكروه است :
اوّل : در جامهء مصوّر « 2 » نماز كردن .
دوم : بر جانمازِ ابريشمى نماز گزاردن [ 3 ] .
سوم : در لباس سياه نماز كردن ، مگر دستار و مسحى « 3 » كه نماز كردن در اين هردو اگر سياه باشد مكروه نيست [ 4 ] .
چهارم : در لباسى كه كافر بافته يا دوخته باشد نماز گزاردن .
پنجم : در لُنگى كه بربالاى پيراهن بسته باشند نماز كردن .
ششم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از نجاست ملاحظه نكند [ 5 ] .
هفتم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از غصب كردن مال مردم ملاحظه نكند [ 6 ] .
هامش
[ 1 ] بلكه مكروه است در لباس رنگ شده . ( خراسانى )
[ 2 ] استحباب اين معلوم نيست . ( خراسانى )
[ 3 ] كراهت اين معلوم نيست . ( خراسانى )
[ 4 ] در عباء سياه نيز مكروه نيست . ( نخجوانى ، يزدى )
[ 5 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به نجاست گردد . ( خراسانى )
[ 6 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به غصب گردد . ( خراسانى )
( 1 ) نمازگزار .
( 2 ) عكسدار .
( 3 ) نوعى چكمه كه صلحا و امرا در پا مىكردند .