لُقَطه
هر مالى كه پيدا شود و صاحبش معلوم نباشد « لقطه » ناميده مىشود .
1 . مالى كه يافته مىشود و صاحبش معلوم نيست اگر در قيمت از يك مثقال نقره و كمتر باشد ، بى مانع مىتوان برداشت و تصرف نمود ، و اگر قيمتش بيشتر از يك مثقال نقره باشد ، نبايد برداشت و در صورت برداشتن ، تا يك سال از راههاى عادى بايد مالكش را جستوجو كرد ، و پس از يافتن تسليمش نمود ، و اگر پيدا نشد ، بايد از طرف وى به عنوان « صدقه » به فقرا داده شود .
2 . اگر مالى در ويرانهها كه سكنهء آنها منقرض شدهاند ، يا در بيغولهها و زمينهاى باير بىمالك يافته شود ، متعلق به يابنده است . و اگر در داخل زمين ملكى ، پيدا شود از مالكين سابق استفسار مىشود اگر آنان پنهان كرده باشند با دادن نشانى تسليمشان مىشود و گرنه باز متعلق به يابنده است .
3 . اگر حيوان بى صاحب پيدا شود ، حكم لقطه را دارد .
4 . اگر بچه بىصاحب در سر راه يافته شود ، به همهء مسلمانان واجب كفايى است كه او را برداشته و بزرگش كنند .
5 . اگر مال دزدى به عنوان امانت به كسى سپرده شود ، حكم لقطه را دارد و بايد به مالك اصلى آن تسليم شود و نمىتوان به دزد تحويل داد !