وضو و احكام آن
مستحب است پيش از وضو انسان مسواك نمايد و « مضمضه » كند - يعنى آب پاك در دهان بگرداند - و نيز مستحب است « استنشاق » نمايد ، يعنى آب پاك ، در بينى بالا بكشد .
در وضو بايد صورت را از رستنگاه موى سر ، تا چانه و دستها را از آرنج تا سرانگشتان ، شست و جلوى سر و پشت پاها را مسح كرد . و اين چند چيز بايد در وضو مراعات شود :
1 . اعضاى وضو پاك باشند .
2 . آب وضو پاك و مطلق و مباح باشد .
3 . نيّت ، يعنى وضو بايد براى رضاى خدا انجام شود ، پس اگر براى خنك شدن يا منظور ديگرى وضو بگيرد ، صحيح نيست .
4 . ترتيب ، يعنى اول بايد صورت ، بعد دست راست ، بعد از آن دست چپ را شست و پس از آن ، سر و بعد پاها را « مسح » كرد .
5 . موالات ، يعنى افعال وضو را پشت سر هم انجام دهد و بين آنها به قدرى فاصله نيندازند كه در موقع شستن يا مسح كردن عضوى ، عضو قبلى خشك شده باشد ، ولى اگر كارهاى وضو را پشت سر هم به جا آورد ، ولى به واسطهء گرماى هوا يا حرارت زياد بدن و مانند اينها رطوبت خشك شود ، وضوى او صحيح است .
تبصره : لازم نيست « مسح سر » بر پوست آن باشد ، بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است ، ولى اگر موى جاهاى ديگر سر ، جلوى سر جمع شود ، بايد آنها را عقب بزنند و نيز اگر موى جلوى سر به قدرى بلند باشد كه اگر مثلًا شانه كند به صورت مىريزد ، بايد قسمت پايين موها را مسح كنند يا فرق سر را باز كرده بر پوست سر مسح نمايند .