تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
كند ، چرك و كثافت در بدن او نمىماند ، نمازهاى پنج‌گانه هم انسان را از گناه پاك مىكند . البته بايد دانست كسى كه نماز مىخواند ، ولى به آن اهميت نمىدهد ، مانند كسى است كه نماز نمىخواند . خداوند متعال در قرآن مجيد مىفرمايد :
« فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ » ؛
واى بر نمازگزارانى كه از ياد خدا غفلت مىكنند . روزى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله وارد مسجد شدند و ديدند يك نفر نماز مىخواند ، ولى ركوع و سجودش را به طور كامل انجام نمىدهد ، آن حضرت فرمود : « اگر اين مرد در اين حال از دنيا برود ، مسلمان از دنيا نرفته است » . بنابراين ، بايد انسان نماز با خضوع و خشوع به جا آورد و در موقع خواندن نماز ، متوجه باشد كه با چه كسى سخن مىگويد ؟ و ركوع و سجود و ساير اعمالش را به طور صحيح انجام دهد ، تا از نتايج عالى نماز بهره‌مند گردد . خداوند در قرآن كريم مىفرمايد :
« إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ »
؛ « 1 » نماز آدمى را از كارهاى زشت و ناشايست بازمىدارد . و البته همين طور است ، زيرا آداب نماز طورى است كه اگر نمازگزار مراعات كند ، هيچ‌گاه گرد بدىها نمىگردد . مثلًا يكى از آداب نماز اين است كه مكان و لباس نمازگزار غصبى نباشد ، حتى اگر يك نخ غصبى در لباسش باشد ، نماز او درست نيست و نماز گزارى كه مجبور است تا اين قدر از حرام اجتناب كند ، ممكن نيست در مال حرام تصرف نمايد ، يا حق كسى را ضايع كند . و نيز نماز در صورتى قبول مىشود كه آدمى از حرص و حسد و ساير
هامش
( 1 ) . عنكبوت ، آيه 45