« وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ »
. « 1 »
« وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ »
. « 2 »
« وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ » *
. « 3 »
« أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ »
. « 4 »
« وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ » *
. « 5 »
« وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ »
. « 6 »
« مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ »
. « 7 »
اين دو لفظ « لقاء » و « رجوع » بسيار فراوان در كتاب و سنت به كار رفته است .
و نيز خداوند سبحان مىفرمايد :
« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ »
. « 8 »
و سياق آيهء نخستين كه مىفرمايد :
« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ » ،
تا آنجا كه مىفرمايد :
« حَتَّى يَتَبَيَّنَ . . . » *
نشان مىدهد كه مراد از « شهيد » در اين آيه ، « مشهود »
هامش
( 1 ) . [ و خلايق ] همه به سوى او باز مىگردند
( 2 ) . و بازگشت ما البته به سوى خداى ما خواهد بود
( 3 ) . و بازگشت همه به سوى اوست
( 4 ) . رجوع تمام عالم آفرينش به سوى اوست
( 5 ) . همه به سوى او برمى گرديد
( 6 ) . و همانا به موسى كتاب تورات را اعطا كرديم و تو اى رسول در ملاقات او هيچ شك مدار
( 7 ) . هر كس كه به لقاء ، اميدوار و مشتاق است بداند كه هنگام اجل و وعده معين خدا البته فرا رسد
( 8 ) . ما آيات قدرت و حكمت خود را در آفاق جهان و نفوس بندگان كاملًا هويدا و روشن مىگردانيم تا با آنها ظاهر و آشكار شود كه خدا بر حق است . آيا اى رسول همين حقيقت كه خدا بر همهء موجودات عالم گواه است كفايت از برهان نمىكند ؟ الا اى اهل ايمان بدانيد كه كافران از لقاى خداى خود در شك و انكارند و باز بدانيد كه خدا را بر همهء موجودات عالم احاطهء كامل است