بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً » « 1 » كه بيان مىكند حيات دنيا از امور خياليى - كه وراى آن حقايقى است - تشكيل شده و انسان بعد از تماميّت خلقتش به تكميل جهات زندگى دنيايى مىپردازد و دائماً از مقصدى بهمقصدى سير مىكند و در اين سير تحصيل آنچه را كه كمال مىپندارد دنبال مىكند و لكن كمالپندارى او را لهو و لعب و زينت و تفاخر و تكاثر و غيره تشكيل مىدهد كه امورى وهمىاند و لذا وقتى هم كه آنها را تحصيل كرد در هنگام موت و وداع حيات دنيا ، پوچى و بطلان آنها بر وى ظاهر و آشكار مىگردد .
احتمالى ديگر در معناى آيه
از طرف ديگر ممكن است كلام خداوند سبحان در ذيل آيه ، يعنى : « وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ » « 2 » معطوف به كلامِ مذكور درصدر يعنى « لعب و لهو و . . . » باشد ، يعنى نسبت به « إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا . . . » * خبر بعد از خبر باشد 63 كه آيهء بعد از آن تاحدّى مؤيّد اين معناست . « 3 » خلاصه اينكه از آيهء شريفه استفاده مىشود كه حيات دنيوى با تمام جهات مقصودهاش از لهو و لعب و زينت و غيره ،