تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شيعه ( مجموعه مذكرات با پروفسور هانرى كربن ) ( فارسى ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
توضيحات

1 . به دلالت آيهء كريمهء :

« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ » ؛
به درستى آنان كه ايمان آوردند ( مسلمانان ) و يهود و نصارى و صابئين ، و كسى كه به خدا و روز واپسين حقيقتاً ايمان آورد و عمل صالح انجام داد ، اجر خود را پيش پروردگارشان دارند ، و هيچ‌گونه ترس و حزنى در پيش ندارند . « 1 » البته نظر به اين‌كه در قرآن كريم ايمان به بعضى از انبيا و ردّ بعضى ديگر ايمان محسوب نشده - چنان‌كه در آيهء 136 از سورهء نساء به اين امر تصريح شده - معناى آيهء فوق اين خواهد بود كه مجرد نام‌گذارى كه من مسلمانم يا من يهودى هستم ، و هم‌چنين . . . ثمربخش نيست ، بلكه حقيقت ايمان به خدا و فرستادگانش و آنچه آورده‌اند و عمل صالح به كار مىآيد . نظير آيهء فوق است ، آيهء شريفهء :
« لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 62