« إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ »
« 1 » ( مابراى او نويسندگانيم ) .
« وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ »
« 2 » ( ماييم ارث برندگان ) .
« إِنَّا مُنْتَقِمُونَ »
« 3 » ( ماييم انتقام گيرنده ) .
« لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ »
« 4 » ( دوست و شفاعتگرى جز او ندارند ) .
« ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ »
« 5 » ( جز او سرپرستى ندارند ) .
« وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ »
« 6 » ( اوست كه زنده مىكند و مىميراند ) .
« فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ »
« 7 » ( بازگيرندهاى براى آن نيست جزاو ) .
از آيات مذكور ، مىتوان اين اسماء را استخراج كرد : حافظ ، فاعل ، فعّال ما يريد ، قائم بالقسط ، كاتب ، وارث ، منتقم ، شفيع ، والى ، مميت ، كاشف الضّر . اسمايى كه درقرآن كريم به صورت فعل آمده ، فراوان است .
اسماء الهى در احاديث
در توحيد « 8 » و خصال « 9 » با سندش ، ازسليمان بن مهران از جعفربن محمد از پدرانش ازعلى عليه السلام نقل است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
هامش
( 1 ) . انبياء ، آيهء 94
( 2 ) . حجر ، آيهء 23
( 3 ) . دخان ، آيهء 16
( 4 ) . انعام ، آيهء 51
( 5 ) . رعد ، آيهء 11
( 6 ) . مؤمنون ، آيهء 80
( 7 ) . انعام ، آيهء 17
( 8 ) . توحيد ، باب 29 ، ص 194 ، ح 8
( 9 ) . خصال ، ج 2 ، باب 80 ، ص 593 ، ح 4