صورت معجزهء جاودان پيامبر اكرم ( ص ) درآورده است .
با هر درى كه از دانش به روى بشريت گشوده مىگردد ، پردهاى از روى قرآن برداشته مىشود ، و در نتيجه ، با چهرهء تازهاى از اعجاز قرآن آشنا مىشويم . به هنگام نزول قرآن ، فصاحت و بلاغت و پيشگوييهاى غيبى ، تنها راه اثبات اعجاز قرآن بود ؛ در صورتى كه هماكنون ، دهها راه براى اثبات اعجاز آن وجود دارد . در اينجا فقط به نمونههايى از اعجاز علمى كه در عصر نزول قرآن براى احدى روشن نبوده اشاره مىكنيم ، و قبلا يادآور مىشويم كه قرآن كتاب هدايت است ، و براى رهايى بخشيدن انسانها از تيرگيهاى جهل و فقر و بردگى ، و نيز نهى از پرستش بتهاى چوبى و فلزى نازل شده و هرگز كتاب طبيعى و هيئت نبوده است . بنابراين ، طرح مسائل مربوط به فيزيك و شيمى و غيره در شأن آن نيست ؛ ليكن نظر به اينكه توجه - دادن به نشانههاى قدرت الهى در جهان طبيعت ، بهترين و طبيعىترين راه شناخت خالق طبيعت است ، ازاينرو ، قرآن به هنگام بحث دربارهء جهان خلقت و آثار قدرت ، تعبيرهاى لطيفى دارد كه در عصر نزول آيات وحى ، هرگز دانش بشرى به عمق آن تعبيرات پى نبرده بود ، و حتى برخى از آنها تاكنون نيز كشف نشده است .
اينك به ذكر نمونههايى چند از معجزات علمى قرآن مىپردازيم :
1 - جاذبهء زمين
قرآن كريم بيش از هزار سال پيش از تولد « نيوتن » ، از جاذبهء زمين خبر داده مىگويد : « زمين را جذبكننده آفريديم . »
[ مرسلات ( 77 ) / 25 ]
در دهها تفسير كه پيش از ولادت « نيوتن » نوشته شده است ، تصريح گرديده كه « كفات * « * » » به معناى جذب كردن است .
هامش
( * ) اين واژه ، مصدر است كه به معنى اسم فاعل به كار مىرود .