مىدهد .
نتيجه اين دو مقدمه اينست كه در قرآن مجيد برخى از آيات با برخى ديگر تفسير شود و موقعيت پيغمبر اكرم ( ص ) و اهل بيت او در برابر قرآن موقعيت معلمين معصومى باشد كه در تعليم خود هرگز خطا نكنند و قهرا تفسيرى كه آنان كنند با تفسيرى كه واقعا از انضمام آيات به همديگر بدست مىآيد مخالف نخواهد بود .
يط - نتيجه بحث :
نتيجهاى كه از فصل گذشته گرفته مىشود اينست كه تفسير واقعى قرآن تفسيرى است كه از تدبر در آيات و استمداد در آيه بآيات مربوطه ديگر بدست آيد .
بهعبارتديگر در تفسير آيات قرآنى يكى از سهراه را در پيش داريم :
1 - تفسير آيه به تنهائى با مقدمات علمى و غير علمى كه در نزد خود داريم .
2 - تفسير آيه به معونه روايتى كه در ذيل آيه از معصوم رسيده .