مأموريت داد كه نسخههائى از آن بردارند كه اصل ساير نسخ قرار گيرد و دستور داد كه قرآنهائى كه در ولايات در دست مردم است جمعآورى شده به مدينه فرستاده شود ، ازين قرآنها هر چه به مدينه مىرسيد بامر خليفه مىسوزانيدند ( يا بقول برخى از مورخين مىجوشانيدند ) .
بالاخره نسخه چندى نوشته شد كه يكى از آنها را در مدينه نگهداشتند و يكى از آنها را به مكه و يكى بشام و يكى به كوفه و يكى ببصره فرستادند و گفته مىشود كه غير از اين پنج نسخه يك نسخه نيز بيمن و يك نسخه ببحرين فرستادهاند و اين نسخهها است كه مصحف امام ناميده مىشوند و اصل ساير نسخهها مىباشند .
اختلافى « 1 » كه اين نسخهها با مصحف اولى در ترتيب دارند تنها اينست كه در مصحف اول سوره برائت در ميان مئين گذاشته شده بود و سوره انفال نيز در ميان مثانى جاى داشت و در مصحف امام سوره انفال و برائت را يك جا در ميان سوره اعراف و سوره يونس ثبت كردند .
هامش
( 1 ) اتقان ج 1 ص 62 .