و آيه دوم مىرساند كه قرآن مجيد از همين راه به پيغمبر اكرم ( ص ) رسيده و از اينجا روشن مىشود كه وحى قرآن از راه تكليم و گفتگو بوده است .
و باز مىفرمايد :
« نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ »
سوره شعراء آيه 194 ( ترجمه : قرآن را روح امين - جبريل - بقلب تو يعنى بنفس تو با زبان عربى آشكار نازل كرد تا از كسانى باشى كه مردم را از خدا مىترسانند ) و مىفرمايد :
« مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ »
سوره بقره آيه 97 ( ترجمهء آيه گذشت ) .
ازين آيهها استفاده مىشود كه قرآن يا بخشى از قرآن بهوسيله فرشته وحى كه جبريل و روح امين است فرستاده شده ( قسم سوم تكليم ) .
و اينكه پيغمبر اكرم ( ص ) قرآن را از فرشته وحى با نفس « 1 » خود يعنى با تمام وجود خود تلقى مىكرد نه از راه گوش .
هامش
( 1 ) بدليل اينكه در هر دو آيه تنزيل قرآن را بقلب پيغمبر اكرم نسبت مىدهد ( مىفرمايد « على قلبك » و نمىفرمايد « عليك » و قلب در عرف قرآن نفس است بدليل اينكه در چندين جا درك و شعور و همچنين معصيت را كه از آن نفس است بقلب نسبت مىدهد .