تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 452

مساهمون:

ص٤٥٢

حجّة الوداع فرمود : به درستى كه جبريى ل عليه السلام در دل من دميد كه هيچ صاحب جانى نمىميرد مگر آن كه روزى مقدّر خود را تمام مىخورد ، پس از خدا بترسيد و مبالغه در طلب روزى مكنيد ، و دير رسيدن روزى بر آن ندارد شما را كه طلب چيزى از روزى را به معصيت خدا بكنيد ، زيرا كه حق تعالى روزى را در ميان خلق خود حلال قسمت كرده است و حرام قسمت نكرده است ، پس كسى كه از معصيت خدا بپرهيزد و صبر كند روزى او از حلال مىرسد ، و هر كه پرده درى كند و تعجيل نمايد و از حرام بگيرد ، از روزى حلال او همان مقدار كم مىشود و در قيامت حساب او خواهند كرد بر آن روزى حرام . « 1 » »

فصل ششم : در بيان آداب تجارت است

بدان كه : چون سوداگرى خواستى كنى اول بايد مسائل تجارت را ياد بگيرى و پس از آن به تجارت مشغول شوى ، « 2 » و ننشين در بازار مگر آن كه مسائل خريد و فروش را بدانى كه تجارت كردن با حال نادانى باعث ربا خوردن مىشود . « 3 » و وارد شده است كه : « واللّه ! ربا در اين امّت خفىتر است از جاى پاى مورچه بر روى سنگ سخت . « 4 » » و اجتناب كن از قسم خوردن در وقت خريدن و فروختن كه هر كه بيع و شرا نكند مرگ به قسم حق تعالى در قيامت نظر رحمت به سوى او نمىفرمايد . « 5 » و دورى كن از پوشانيدن عيب متاع و از مدح كردن در وقتى خواهى بخرى « 6 » و اول

هامش
( 1 ) . پيشين ، ص 80 ، باب الاجمال فى طلب الرّزق ، ح 1 .
( 2 ) . المقتعه ، ص 92 .
( 3 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 154 ، باب آداب التّجاره ، ح 23 .
( 4 ) . همان ، باب آداب التجاره ، ح 1 ، ص 150 ، عنه بحار الأنوار ، ج 103 ، ص 117 .
( 5 ) . همان ، ص 162 ، باب الحلف فى الشّراء و البيع ، ح 3 .
( 6 ) . همان ، ص 151 ، باب آداب التّجاره ، ح 2 .