پيغمبران است ، و بنى اسرايى ل كوچك و بزرگ و جوان و پيرشان عصا در دست مىگرفتند تا آن كه خيلاء و تكبّر نكنند « ل » و برداشتن عصا پريشانى را بر طرف مىكند « ل » وارد شده كه « هر كه با عصا راه رود از روى تواضع و شكستگى در سفر و حضر ، به هر گامى براى او هزار حسنه نوشته شود و هزار گناه از او محو شود و هزار درجه براى او بلند شود . « 1 » » و در مصباح الشّريعه است كه حضرت صادق عليه السلام فرموده كه : « اگر عاقلى بايد به هر جانب كه متوجّه شوى اول نيّت خود را درست كنى و غرض صحيح براى حركت خود قرار دهى ، و نهى كنى نفس را از آن كه امر نامشروعى را منظور داشته باشد ، و بايدكه در راه رفتن پيوسته در فكر و انديشه باشى ، و در هر قدمى از عجائب صنّع الهى عبرت بگيرى و در رفتار تبخنز نكنى ، و ديده‌ى خود را بپوشى از چيزى كه در دين خدا پسنديده نيست ، و پيوسته مشغول ذكر خدا باشى ، به درستى كه مواضعى كه در آن ذكر خدا مىشود ، شهادت مىدهند براى او در قيامت و استغفار مىكنند براى او تا داخل بهشت شود » . و در راه با مردم بسيار سخن مگو كه خلاف ادب است ، و اكثر راه‌ها كمين گاه شيطان است از مكر او غافل مباش ، و چنان كن كه رفتن و برگشتنت در طاعت خدا باشد ، و رفتارت براى چيزى باشد كه موجب خشنودى خدا است ، به درستى كه جميع حركت تو در نامه‌ى عملت نوشته مىشود . « 2 »