باب سيزدهم در آداب سوارى و پياده رفتن و بازار رفتن و تجارت و زراعت نمودن و نگاه داشتن چهارپايان
و مشتمل بر هفت فصل است .
فصل اول : در نگاه داشتن اسب و استر و الاغ و سوار شدن بر آنها و آداب وادعيه سوارى
بدان كه : چهار پايان نگاه داشتن از براى حوائج خود و سوار شدن به جهت كارسازى برادران مؤمن ممدوح است و از سعادت مؤمن است و زينت او است و روزيش بر خدا است . « 1 » و وارد شده كه « حضرت صادق عليه السلام به يونس بن يعقوب فرمود كه : الاغى نگاه دار كه بارت را بردارد ، به درستى كه روزيش بر خدا است . راوى گفت : الاغى خريدم چون سه سال شد حساب خرج خود كردم هيچ زياده نشده بود . « 2 » » و چهار پاى راهوار نگاه دار كه آن از سعادت آدمى است « 3 » و بدى او از بدى زندگانى است . « ل » « 4 »
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 536 ، ح 7 ، المحاسن ، ص 626 ، ح 89 .
( 2 ) . همان ، ح 6 ، عنه بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 161 ، ح 5 .
( 3 ) . المحاسن ، ص 625 ، ح 87 .
( 4 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 537 ، ح 10 .