و فرموده‌اند كه : « نه عشر دين در تقيّه است ، « 1 » » و حضرت امام موسى عليه السلام فرموده‌اند : « گرامىترين مردم نزد خدا كسى است كه تقيّه بيشتر كند ، « 2 » » و تقيّه واجب است و ترك آن مثل ترك نماز است ، « 3 » و تقيّه در هر امرى كه آدمى ظنّ ضرر داشته باشد لازم است ، « 4 » مگر در ريختن خون كه در آن تقيّه نمىباشد . « 5 »

و امّا معاشرت با كافران ، پس دوستى بسيار با اهل ذمّه نبايد كرد و با گبر مسلمانان نبايد هم كاسه و هم فرش شود ، يعنى در روى يك فرش با او نشيند يا با او مصاحبت نمايد . « 6 » و وارد شده كه : « اگر محتاج شوى به طبيب ترسا ، باكى نيست كه بر او سلام كنى و او را دعا كنى كه دعاى تو به آن نفعى نمىرساند . « 7 » » و با اهل كتاب ابتدا به سلام مكن و اگر سلام كردند در جواب او عليكم بگو و با ايشان مصافحه مكن و به كُنيت نام مبر مگر آن كه مضطر شوى ، « 8 » و اگر با ايشان مصافحه كردى و دست هر دو شما خشك بود دست را بر خاك يا ديوار بمال . « 9 » و وارد شده از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه « هر كه جهود يا ترسا يا گبر را ببيند و بگويد :